
هین که هنگام صابران آمد
وقت سختی و امتحان آمد
اینچنین وقت عهدها شکنند
کارد چون سوی استخوان آمد
عهد و سوگند سخت سُست شود
مرد را کار چون بجان آمد
هله ای دل تو خویش سُست مکن
دل قوی کن که وقت آن آمد
چون زرّ سرخ اندر آتش خند
تا بگویند زرّ کان آمد
گرم و خوش رو به پیش تیغ اجل
بانگ برزن که پهلوان آمد
با خدا باش و نصرت از وی خواه
که مدد ها ز آسمان آمد
ای خدا آستین فضل فشان
چونکه بنده بر آستان آمد
چون صدف ما و دهان گشادستیم
کابر فضل تو درّفشان آمد
ای بسا خار خشک کز دل او
در پناه تو گلستان آمد
من نشان کرده ام ترا که ز تو
دلخوشیهای بیشمار آمد
وقت رحمت و وقت عاطفت است
که مرا زخم بس گران آمد
ای ابابیل هین که بر کعبه
لشکر و پیل بیکران آمد
عقل گوید مرا خمش کن بس
که خداوند غیب دان آمد
من خمش کردم ای خدا لیکن
بی من از جان من فغان آمد
مولانا
میلاد گُل و بهار جان آمد
برخیز که عید می کشان آمد
خاموش مباش زیر این خرقه
بر جان جهان دوباره جان آمد
بر گیر به دست ، پرچم عشاق
فرماندۀ مُلک لامکان آمد
گلزار زعیش لاله باران شد
سلطان زمین و آسمان آمد
با یار بگو که پرده بردارد
هین! عاشق آخرالزّمان آمد
آمادۀ امر و نهی و فرمان باش
هشدار ! که منجی جهان آمد
روح الله خمینی (ره)