توی محیط دانشگاه با او آشنا شدم. استاد داشت آمار درس میداد. مهدی درست کنار دستم نشسته بود.به جای توجه به مسئله آمار نوشته شده روی تخته وایت برد، به هم خیره شده بودیم. نگاهمان در هم گره خورده بود و فقط یک چیز را معنا میکرد « عشق » .....
مهدی جوانی بلندقامت با موها و ریشهای مشکی رنگ بود و لبخند ظریفی روی لبانش نقش بسته بود . لبخندی که یک دنیا سوال درونش نهفته بود.
نیم نگاهی به من انداخت. سکوتش بامن حرف میزد. میدانستم توی قلبش چه میگذرد. یک احساس مشترک داشتیم.« کی همدیگر رو بدست می آوریم؟»
دستانم خیس عرق شده بودند.ضربان قلبم تندتند می زد. توی رویای خودم فرو رفتم.....
خودم را در باغ زیبایی که مالکش خودم بودم با لباس سفید عروسی تصور کردم. از درب ورودی باغ تا محل اسکان عروس و داماد فرش قرمز پهن شده بود. در طرفین فرش گلهای رز و محمدی زیبایی قرارداشتند که عطرشان آدم را مست میکرد. من و مهدی دستانمان توی دست هم بود و آهسته آهسته از روی فرش راه می رفتیم . پشت لباس عروسی ام را دوتا ساقدوش که لباسهای آبی فیروزه ای پوشیده بودندگرفته بودند و تاجی از گل مریم دور سرشان بود. چلچراغ های بزرگی به درختان میوه آویزان شده بود.توشمال ترکی در حال نواختن بود.دختران قشقایی باتومبانهای رنگارنگی که به تن کرده بودند دستمال بازی میکردند.
توی این افکار غرق شده بودم که استاد یک دفعه گفت خانم مهسا نیک اندیش بیاد پای تخته واین مسئله رو حل کنه.