از سرکار دارم برمیگردم خونه، غروبه، ازین غروبا که آسمون نارنجی میشه. پاییز کمکم داره اعلام حضور میکنه. امروز هوا باد بود. به محض شنیده شدن صدای پاییز، پوست منم شروع به خشک شدن کرد! یه مدت هم هست که دونهی حساسیتزا که اتفاقا خیلی هم خارش دارن، روی دستام درومده.
راننده تاکسی که دارم باهاش برمیگردم، از تغییرنکردن قیمت کرایه ناراضیه. میگه همه چی افزایش قیمت داشته بهجز کرایه.
جامعه، شبکههای اجتماعی و کل اتمسفر پر از اخبار ناامیدکنندس. یکی از اخبار داغ، ورشکستگی میلی گلده.
من پول تو میلی داشتم و نمیدونم چه ببایی سرش میاد. قبلا هم نوبیتکس هک شده بود ولی پولم زنده شد. شاید پول میلیم هم برگرده. برهم نگرده در این شرایط مملکتی که توش هستیم، دستم به جایی بند نیست.
لینکدین رو چک میکنم، نفیسه مرشدزاده پست گذاشته همهی لوازم مربوط به کارشون که انتشارات هستن ۴۰درصد افزایش قیمت داشته. از قیمتها شاکی بود و نوشته بود که مخاطب ما اونقد پولدار نیس که با قیمت جدید بتونه باز کتابشو بخره..
سرکار بخش زیادی از صحبت بچهها درباره جنگه. سایهی جنگ چندوقته روی روزمرههامون هست..
میخوام بچهدار شم. میخوام یه آدم جدید به این دنیا اضافه کنم، درحالیکه میدونم دنیا فعلا روی خوشش رو داره بهمون نشون نمیده. نمیدونم بچم تو چه شرایط مملکت و چه شرایط حاکم بر جهان بزرگ میشه. ولی برای بچهدار شدنم هدف دارم. به این امید یه آدم جدید میخوام به دنیا اضافه کنم که بتونه دنیا رو یه جای قشنگتری برای همه کنه. به این امید که سرباز امام زمان باشه. مثل مادر موسی، که تو اون شرایطی که همهی نوزادها رو میکشتن یه فرد جدید به دنیا اوورد که در آینده فرد مهمی برای جامعشون شد. خدایا بچم رو خودت بهم میدی امانت هم پیش من هست. کمکم کن اونجور که مورد رضایت توعه بتونم تربیتش کنم و بزرگ بشه.

