
شعر: ندابیات
صدایت می کنم هر بار کنار محفل جانم
تغزل میشوی با من، غزل را با تو میخوانم
دلم از بی کسی خسته است شدم دلتنگ موهایت
تو با قلبم چه کردی عشق؟! شدم فانوس دریایت
حواسم بی رمق ماند و درونم سایه وحشت
سکوت مبهم قلبم، شده ویرانه حسرت
به لحظه لحظههای عشق، تو را بی جامه پوشیدم
به آیه آیه باران،تو را بی وقفه نوشیدم
#ندابیات
https://t.me/naghmeye_rahaee
Instagram:@bayatnb64