
سلام به همگی. من بعد از چندین سال میخوام بنویسم و از همه مهم تر به اشتراک بزارم.چرا بعد چندین سال حالا؟چون من خیلی نوشتن رو دوست داشتم و اصلا ببین چیزاهایی مینوشتم که الان وقتی میخونم میگم اینها رو من نوشتم؟ یا مکه مکرمه? و هی افسوس که چیشد خشکید این چشمه جوشان
بین خودمون بمونه من وقتی راهنمایی بودم داخل یه دفتر همه خاطرات و این نوشته هارو با خط خرچنگ وقورباغه که معرف و امضای اینجانب بود مینوشتم که یه روز چرخه تقدیر باعث شد این دفتر رو بزارم روی مبل سالن پذیرایی و هیچی دیگه خودتون تصور کنید یه دختر نوجوون و حساس که هر چی دل تنگش میگفته رو مینوشته داخل این دفتر، حالا این دفتر در دستان پُر مِهر خانواده قرار داشت و خوانده شده بود...??هیجی دیگه اقا منم که بی عصاب روز بعدش همه برگه های دفتر رو پاره کردم و به افق های دور رفتن همه اون خاطرات تلخ و عاشقانه من? واین بود آنچه باعث خشکیدن چشمه ذوق وقریحه نویسندگی در من بود...تا درد و دلی دیگر بدرود
+به وقت نهم فروردین قرنطینه بودن در بهترین روزهای بهار ۱۳۹۹