شاعر ایوان غزل

در این برهوتِ دائم سیاه

من آن هوبَرِ سوار بر اسب سفیدم،

از کورسوی ولایت خویش، فانوس به دست

سوی آن نیمه‌ی روشن ماه میروم و شعر‌هایم را ورد زبان پری‌های نیک‌بخت آن دیار میکنم.

و من همان شاعرِ ایوان غزلم

که زین‌پس در فلک شعر خواهد سرود.

#ماوا_مقدم_زاد