کرختم، حس میکنم یه چیزی کمه! هرچقدر خودمو سرگرم میکنم با سوشال مدیای کوفتی و قلم و دفتر و موزیکام نمیتونم این خلا وجودمو پر کنم! دیگه حوصلمم باهام همکاری نمیکنه.. حس میکنم قلبم مثل یه تیکه کاغذ پر از اقرار به دوست داشتن یه ادم وسط دستای یه مرد ترسو و عاشق که جرعت نامه دادن به معشوقش رو نداره له میشه.
میدونی؟ درد داره وقتی میدونی مرضت چیه و نمیتونی درمونش کنی.
من الان میدونم
دلم
برات
تنگ
شده
لنتی
...
/دست نوشت/