اَمر

آرزویی در دل دارم که برای دگران خار است

هر دم از تابِ نفرتِ این تن،قلبم مرثیه‌ها میخواند

پشت چه نقاب‌ها که پنهان نکرده‌ام حقیقتم،

تو بگو تا کی باید بمانم در بند اسارتم؟

وصیت میکنم اینجا میان همین مناجاتم،

یا باور کنید این اَمر،

یا این لاشه‌‌ی باطله را خودم با دستان خودم میسوزانم...

#ماوا_مقدم_زاد