
چند وقتی هست که دیگر نای نوشتن ندارم... اما وقتی دیدم در میان نوشته های ویرگول نام این عزیزان گم است.. و ... ما چقدر زود فراموش میکنیم!
درد دلم را کوه طاقت شنیدن ندارد! پس کوتاه میکنم : فراموشتان نمیکنیم ، بی گناه تر از فرشته ها ، لطیف تر از گل ها ، سبک تر از ابرها ! پرواز کنید و از آن بالا ببینید ما را ! جسمتان نحیف بود و تیغ خصم بی عاطفه... آه
در نامردی دنیا همین بس که شما را فراموش کردیم و در اینستا در حال ترحم پراکنی برای قاتلانتان هستیم! خوش باد روزگارمان که خوشیم با خودمان!