لبخند اول من بودم، وقتی از آن طرف کوچه دیدم فقط یک دسته از گلی که میخواستم باقی مانده.
لبخند دوم، گل فروش سیگاری بود، هنگامی که دسته گلی که حالا ربان آبی آسمانی دورش بود را دست من میداد. و می‌دانستم قیافه ام زیادی ذوق زده است.
لبخند سوم، آن خانم بود که تا از گل فروشی بیرون آمدم، از کنارش رد شدم، به او هم لبخند زدم و جوابم را داد.
لبخند چهارم، آفتاب بود روی گل های ریز سفید، کنار میدان.
لبخند پنجم، مادرم بود وقتی که در را باز کرد و دسته گل را دید.
ولادت حضرت زهرا (ع) مبارک.
پ.ن : فقط، این لبخند های پشت سر هم جالب بود.
