
در نیمه شب.
وقتی دنیا به خواب فرو میرود.
و جهان کمی از انسان ها اسوده میشود.
در ساعت صفر.
در ان دنیا که زمان نبود.
عکس ماه در برکه افتاد.
ماشین سرخ رنگ حرکت میکند.
خرگوش در پشت بوته پناه میگیرد.
کتاب ورق میخورد .
جرعه ای قهوه مینوشد.
در آغوش او گم میشود.
قلم بر روی کاغذ ساییده میشود.
اشکی بر زمین سرد میوفتد.
کسی در خواب فرو رفته است.
او پرواز میکند.
زیادی تاریک است.
پشت میز مینشیند.
افتاب گم شده است.
اکنون در باز میشود.
او لبخند میزند.
گل سرخی بر سر قبر گذاشته میشود.
قلبی میتپد.
او سقوط میکند.
صفحه ای سیاه میشود.
تماس برقرار میشود.
خون جاری میشود.
از آن بالا به زمین نگاهی می اندازد.
قاتل لبخند میزند.
کلاغی ابراز وجود میکند.
در کمد باز میشود.
کتابی در قفسه جا میگیرد.
گرد و خاکی بلند میشود.
خبری در گوشش زمزمه کرد.
در صندوقچه باز شد.
چیزی که میترسید اتفاق افتاد.
دکمه را فشرد.
کسی نگاه میکرد.
اتش شعله کشید.
او پوزخند میزد.
قایق ارام آب را شکافت.
زمین چرخید.
شهاب سنگ برخورد کرد.
ستاره هارا میدیدند.
کتابش را تمام کرد.
دستش را روی عکس های البوم کشید .
شعری سرود .
چاقو بالا رفت.
با هم ترانه ای زمزمه کردند.
از خانه بیرون زد.
دنیا به پایان نرسید.
کلاغ توانست پنیر بخورد.
به لانه اش هم رسید.