
خط منحنی و قطره با هم دوستان خوبی بودند.
همدیگر را میفهمیدند. گویی یکی بودند. حال خوب هر کدام به حال خوب دیگری وصل بود. البته که تا وقتی همدیگر را داشتند حال بد معنا نداشت.
کار و وظیفهی خاصی هم نداشتند تا یک روز همین حوصلهشان را سر برد. احساس کردند به مسئولیتی احتیاج دارند. چیزی که هیجان داشته باشند.
از طرفی دیکر خبر دنیای تازه تاسیس در هفت آسمان پیچیده بود. برای آنجا نیرو استخدام میکردند. فکر کردند ممکن است ما را آنجا راه بدهند؟ آیا میتوانیم مفید باشیم؟ و هیجان دیدن دنیای جدید و خیال پردازی هایشان...
دل را به دریا زدند و درخواست استخدام¹ دادند.
بسیار هیجان زده بودند. دائم دربارهی احتمالات مختلف گفت و گو میکردند. قبلا چیزی کم نداشتند ولی الان احساس زنده بودند میکردند. هدفی خواهند داشت.. چه رویای شیرینی. چه جور کاری قرار بود باشد؟ هر چه باشد به حیات آنها معنا میداد، دلیلی برای نگرانی نداشتند.
بلاخره جواب درخواستشان آمد. آنها قبول شدند. عنوان های شغلیشان بسیار ناآشنا بودند.
"اشک" و "لبخند"
سرکارشان گذاشته بودند یا جدی بود؟
ناگهان زمین زیر پای هر دو سوراخ شد و سغوط کردند.
جهان جدید باشکوه و عظمتی وصف نشدنی زیر پای آنها نمایان شد. تنها چیزی که برای وصف آن بلد بودند باشه بود. که آن هم حق مطلب را بیان نمیکرد.
هر دو ترسیدند. تلاش کردند دست هم دیگر را بگیرند. نتوانستند.

همان لحظه ای که محو آن جهان شدند، طوری از هم فاصله گرفتند که انگار هرگز هم را ندیده بودند. لحظه ای تا مغز استخوان به خاطر جدا شدن ترسیدند و وجودشان یخ زد.
ولی چند ثانیه نگذشت که با مبهوت آن جهان شدن هم را کاملا فراموش کردند.
خط در قسمت روشن آن جهان گرد فرود آمد و قطره به طرف تاریک آن سغوط کرد.
مهم : ادامه "زیاد" دارد...
مقادیر زیادی " پ.ن "
پ.ن ۱ : استخدام، اِسَتخدَمَ ، یَستَخدِمُ ، اِستِخدام : استفعال . درخواست چیزی کردن.
پ.ن ۱ (دوباره) : این پست بخاطر شخص مهمی است، که دیروز گفتن کم مینویسی؛🌷🌷🌷همراه اینها.
پ.ن۲

پ.ن۳ : از نقطه ی خدا تا لا شجره فی المدرسه.
پ.ن۴ : از هر گونه ادامه دادن داستان استقبال میشود.