ویرگول
ورودثبت نام
.m.r.p
.m.r.pدو چشم و کنعان
.m.r.p
.m.r.p
خواندن ۳ دقیقه·۴ سال پیش

کاش ببخشیدمان زهراخانم ! نوشته ی محمّدرضاپریشی

زهرا امیر ابراهیمی را احتمالا شما خوانندگان کم سن و سالم نمی شناسید .

شاید بزرگترها خاطرشان باشد ، شاید هم جسته گریخته چیزهایی شنیده یا خوانده ایید ،

او در سال ۱۳۸۵ بیست و پنج ساله بود و در اوج شهرت ، بواسطه ی بازی در سریال نرگسِ پربیننده ،

‏

اما آفتاب بختش دیری نپایید و تبدیل شد به یکی از غم انگیزترین عذاب وجدان های مردمان ایرانی که حالا حالا ها از خاطره ها پاک نخواهد شد .

‏هر کس که در آن سال حرفی زد چیزی گفت ، سی دی را تماشا کرد یا رایت کرد و به دیگری رساند ، همه و همه سهم داشتیم در آنچه بر سر او آمد . همه مقصریم !

‏

‏ بیشتر ما ایرانی ها به نحو نفرت انگیز و تاسف باری علاقه داریم در زندگی خصوصی و شخصی دیگران سرک بکشیم و کند و کاو کنیم و تجسسّ کنیم و در پی راز ها و کارهای خصوصی دیگران بگردیم و برخی هامان هم متاسفانه به همین مقدار هم اکتفا نمی کنیم و چون یافتیم ، آن اسرار مگوی زندگی دیگران را به نازلترین بهای ممکن و در بیشتر اوقات به رایگان در اختیار دیگران قرار دهیم و برایمان مهم هم نیست که طرف از زندگی ساقط شود ، مهم نیست که با همان یکی دو جمله ی ما ممکن است فرد از کارش اخراج و از شهرش بیرون انداخته می شود و ...

‏یعنی آیا خواهیم توانست این عادت زشتمان را کنار بگداریم ؟

‏آیا خواهیم توانست توبه کنیم ؟

‏

برخی از شما شاید در آن سال به دنیا نیامده بودید و یا اگر هم به دنیا امده بودید آنقدر کم سن و سال بودید که متوجه نشدید بزرگترهایتان چه کردند با زندگی این دختر جوان .


بعدها ، یک نفر که دستگیر و محاکمه و مدتی هم زندانی شد، اعتراف کرد که در یک میهمانی فامیلی مخفیانه یک فیلم را از کامپیوتر شخصی زهرا امیرابراهیمی دانلود کرده ، در این فیلم امیرابراهیمی و نامزدش به یادگار از صحبتها و دوستی ها و مراسماتشان مثل اکثر مردم فیلم و عکس تهیه کرده بودند و برای خودشان کنار گذاشته بودند ، آنها مثل بقیه مردمان قصد نداشتند که این فیلم را به دیگران نشان دهند ، اما آن سارق ، پس از مدتی نتوانست در مقابل وسوسه ی انتشار این راز خصوصی مقاومت کند ، مخصوصا که آن زمان شبکه های مجازی اجتماعی نه به شکل امروز بلکه به شکل سی دی بود و عطش تاسف بار بسیار بالایی در جامعه برای دیدن آن سی دی وجود داشت و طبعا سود سرشار مالی .


کاش آبرو هم مثل آب بود...
کاش آبرو هم مثل آب بود...


پس تسلیم شد و در عرض یکی دو روز زندگی این دختر جوان ایرانی از این رو به ان رو شد ، نامزدی اش به هم خورد ، از ادامه ی سریال نرگس و دیگر فیلم ها اخراج شد ، بعد آنچنان انگشت نمای خلایق شده بود که اول به شهر دیگری کوچید ولی وقتی دید آسمان همه جای ایران همین ننگ است اجبارا از ایران گریخت ، به دلی شکسته گریخت ، با چشمانی گریان گریخت .

واقعا ما چه کردیم ؟

خودش در یکی از معدود گفتگوهایش در ان سالها گفت که شاید نتوانم هرگز هموطنانم را ببخشم ، هیچ وقت نتوانستم درک کنم که چرا باید انگونه سر و دست بشکنند برای دیدن فیلم حرف ها و کارهایی که در طول زندگی زناشوییشان خودشان شبیه آنرا دیده و داشته اند ، چرا نتوانستند لحظه ایی چشم بپوشند و با زندگی من اینگونه بازی نکنند . چه می شد اگر فکر می کردند من هم مثل دخترشان ، خواهرشان ، نامزد یا همسرشان ابرویی دارم خانواده ایی دارم ..


دیشب او اما خیلی خوشحال بود ، برای اولین بار در جشنواره معتبر و محترم کن توانست جایزه بهترین بازیگر زن را از آن خود کند . صدایش طور دیگری می لرزید . گفت سینما زندگی مرا نجات داد ،

نگفت که از کجا نجاتش داد ؟

‏بعد از پانزده سال...

از میان ِکدام آوار و آه و خاکستر ؟

زندگیفیلم
۷
۲
.m.r.p
.m.r.p
دو چشم و کنعان
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید