پیش از انتشار «جنگِ بزرگِ ایران و آمریکا» در فروردین‌ماه سال گذشته، نظرِ دو نفر از دوستانِ حوزویَم را دربارۀ بخشِ مربوط به شما پرسیدم؛ مشورتِ یکی از آن‌ها (که شما در انتخابات، گزینۀ او نبودید) این بود که به جای شما، از سخن یک (اشتباه نکنم) اصلاح‌طلب استفاده کنم! نمی‌خواست که پیکانِ انتقاد منْ به سوی شما نشانه رود. امروز که رفتار و سخنانِ شما را در یک سال و نیمِ گذشته دیده‌ایم، خدا می‌داند که چقدر شاکرم که به این مشورت عمل نکرده‌ام! در روزگاری که شما «گناهِ مذاکره» را «صورتی از جهاد» معرفی می‌کنید، مسئله این نیست که زندان رفتن حمید رسایی به حق بوده است یا نه، به شما مربوط بوده است یا نامربوط؛ مهم این است که وقتی یکی از پیش‌تازانِ جهاد تبیینْ در میانۀ جنگِ وعده‌داده شدۀ ما با آمریکا زندانی می‌شود، اهمیتِ برملا کردن نفوذ و رسوا کردنِ نفوذی بر همگان آشکارتر می‌گردد.
