
عاشقی بیش از هرچیز
سادگی میخواهد
دل می خواهد
وانگهی پرسید عشق ...
که چرا نیست دلی
گفتمش یادت هست
آن شب را
در کنار بیشه
دور ز بیراهه شهر
یکه بودم، تنها ...
ناگهان تو
و از آن شب
همه شب حیرانم
و دگر
این دلِ ما،
دل نشد ... شبی از راه آمد
ناگهان از ملکوت بانگ رسید
ره تو،
مقصدش ناپیداست... به تماشای گذر عمر
بشکستی آخر
پیر و فرتوت شدی
گفتمش بی معشوق
به چه کار آید، من؟
و ملائک
چه می فهمند؟
در ره عشق
یک خبر تازه رسیدن ... .
.
حرف فرهاد این بود
در فراق شیرین ،
نبودم،
بهتر ...