آنچه گذشت…
توی قسمت قبل دیدیم که فریدون شونزده سالش شد و شروع کرد درباره خودش از مادرش سوال کردن فرانک مادر فریدون هم(که واضحه از این خانم مجلسی ها بود)شروع کرد از اول یه چیزایی گفت و بقیش موند واسه این قسمت(حتی قیمت دلار و مای بیبی در شانزده پیش را هم وسط کشید!) و شرمنده که قسمت قبل بزن بزن نداشتیم انشالله این قسمت حسابی از خجالت جناب ضحاک در میایم و یه جشن پتوی خفن براش می گیریم که استخوانش عین نوتلا نرم بشه!

سرانجام رفتم سوی بیشهای/(فرانک داره میگه)بالاخره رفتم سمت یه دشتی
که کس را نه زان بیشه اندیشهای/ که عقل جنم به اونجا نمیرسید و حسابی نامحسوس بود
یکی گاو دیدم چو خرم بهار/ یه گاو خوشگلی دیدم
سراپای نیرنگ و رنگ و نگار/ همه هیکلش رنگ وا رنگ(خودشو شبیه طوطی کرده!از بوفالو خجالت بکش!)
نگهبان او پای کرده بکش/ نگهبانش افسارش رو گرفته بود(ولی از گاو طوطی شکل هیچ آبی گرم نمیشه!)
نشسته به بیشه درون شاه فش/ عین شاه نشسته بود تو دشت (بیا پایین سرمون درد گرفت!)
بدو دادمت روزگاری دراز/ یک مدت طولانی بهش چپوندمت!
همی پروردیدت به بر بر به ناز/ اونم بیکار با دل خوش بزرگت کرد(جات خالی یه ریال هم خرجت نکردم!)
ز پستان آن گاو طاووس رنگ/ از پستان گاو چند رنگ
برافراختی چون دلاور پلنگ/ شیر خوردی( گاو چند رنگ نباید شیر موز بده؟)و با شیرش قوی شدی
سرانجام زان گاو و آن مرغزار/ بالاخره شاه فهمید قضیه تو و گاو رو فهمید
یکایک خبر شد سوی شهریار/و همه خبرا به شاه رسید
ز بیشه ببردم ترا ناگهان/ منم سریع تو رو از دشت بردم بیرون
گریزنده ز ایوان و از خان و مان/ آواره شده بودیم!
بیامد بکشت آن گرانمایه را/ شاه اومد و گاوو کشت(احتمالاهر چی از گاوه بازجویی کردن فقط گفته ماااا عجب بامرامی بوده!)
چنان بیزبان مهربان دایه را/ اون دایه ی بی زبونو کشتند
وز ایوان ما تا به خورشید خاک/از خونه ما تا خورشید(دادا مثاله ضحاک فضاپیمای ضد اشعه گاما نداشته که!)
برآورد و کرد آن بلندی مغاک/ یک گودال بزرگی درست کرد(منظور قبره یعنی خیلیا رو کشت ریخت تو گودال!همینان که به داعش ایده میدن!)
فریدون چو بشنید بگشاد گوش/ فریدون وقتی گوش هاشو باز کرد(یعنی تا الان عین شتر نگاه میکرد و گوش نمیداد؟!)
ز گفتار مادر برآمد به جوش/ از حرف های مادرش بجوش امد( و چند فحش رکیک و غیر اخلاقی به اموات ضحاک نثار کرد!)
دلش گشت پر درد و سر پر ز کین/دلش پر از درد گشت(نفخ کرده؟)و سرش پر از کینه شد( صحنه مرگ پدر در فیلم های هندی را بیاد بیاورید!)
به ابرو ز خشم اندر آورد چین/ابرو هایش درهم کرد!
چنین داد پاسخ به مادر که شیر/ اینجور جواب که:«ننه! شیر…
نگردد مگر ز آزمایش دلیر/ بی مشکل شجاع نمیشه(نکوشیمون جومونگ!)
کنون کردنی کرد جادوپرست/ حالا این جادوگر کار خودشو کرد
مرا برد باید به شمشیر دست/ من باید شمشیرو بردارم(عزیزم تیزه دستت میبره ها!)
بپویم به فرمان یزدان پاک/ راهی که خدا میگه را میرم
برآرم ز ایوان ضحاک خاک/ ضحاک خونه خراب میکنم!(ولی اول باید مشقامو بنویسم!)
بدو گفت مادر که این رای نیست/ مادرش بهش گفت:«این ابرای تو کلتو بترکون این راهش نیست!»
ترا با جهان سر به سر پای نیست/تو تو جهان هیچ کی را نداری(غیر مستقیم داره میگه این موردو دیگه شرمندم!)
جهاندار ضحاک با تاج و گاه/ شاه ضحاک با تاج و تخت
میان بسته فرمان او را سپاه/ عطسه کنه یک سپاهی خبردار میشن!
چو خواهد ز هر کشوری صدهزار/ یه پی ام بده از هر کشوری صد هزار نفر براش ردیف میشن!
کمر بسته او را کند کارزار/ تو جنگ کمرتو عین خلال دندون میشکنه!
جز اینست آیین پیوند و کین/ مدل کینه و دوستی اصن این نیست(چرا سر منقل اخه تصمیم گیری میکنید؟!)
جهان را به چشم جوانی مبین/ از دید جوونی جهانو نبین همه چی گل و بلبل
که هر کاو نبید جوانی چشید/ که هر کی شراب جوونی را تست کرد
به گیتی جز از خویشتن را ندید/ به جز خودش کسی را ادم حساب نمیکنه!
بدان مستی اندر دهد سر بیاد/این مستی سر تو به باد میده!
ترا روز جز شاد و خرم مباد/ برای تو روزی جز خوشی و شادی نباشه انشالله!
فریدون به خورشید بر برد سر
کمر تنگ بستش به کین پدر/عزمش را جزم کرده برای انتقام
برون رفت خرم به خرداد روز/ تو خرداد(روز چهارم ماه) ساکشو بست رفت
به نیک اختر و فال گیتی فروز/ برای خوشبختی و روزگاری خوب(الان از اینا چجور طنز در بیارم؟انتظارها دارید!)
سپاه انجمن شد به درگاه او/(اون سپاهی که ارمایل و گرمایل نجات دادن اینا اونان) سپاه دور فریدون جمع شدن
به ابر اندر آمد سرگاه او/ یهو مقامش به اسمان ها کشید
به پیلان گردون کش و گاومیش/ از فیل و گاو و تانک و پدافند هها عامل و غیر عامل(چی هست دقیقا؟)
سپه را همی توشه بردند پیش/سپاه را جمع کردند رفتند دنبال فریدون
کیانوش و پرمایه بر دست شاه/ کیانوش کنار فریدون
چو کهتر برادر ورا نیک خواه/ برادر کوچک فریدون بود(مگه اینکه فرانک کیانوش را زاییده باشه بعد از پنج دقیقه استراحت بره سراغ زایمان فریدون!)
همی رفت منزل به منزل چو باد/ شهر به شهر را عین جت توربو رد کرد
سری پر ز کینه دلی پر ز داد/ سرش پر از نفرت دلش پر از داد(این نفخش کار دستش میده!)
به اروند رود اندر آورد روی/ به سمت روند اروند (سمت عراقه)
چنان چون بود مرد دیهیم جوی/ اینجور بود این مرد جاه طلب
اگر پهلوانی ندانی زبان/(این وسط یه نکته از زبون فردوسی) اگه زبان پهلوی بلد نیستی(که عمرا بلد نیستی!چون منقرض شده)
بتازی تو اروند را دجله خوان/ تو اروند را به عربی دجله بخون
دگر منزل آن شاه آزادمرد/ ایستگاه بعد(میدان محمدیه!) فریدون
لب دجله و شهر بغداد کرد/ لب دجله (احتمالا برای اردک ها دون میریزه!)و شهر بغداد بود