قابل توجه مجمع هواداران محمدصادق مختاری(اوهو!چه مجمع کثیری!)این دو روزه سفر بودم واز نعمت خاص اینترنت بی بهره بودم دو قسمت شاهنامه را(پریروز و امروز)را باهم منتشر میکنم

خب رسیدیم به داستانی که تقریبا هر فردی که شش سال بیشتر داره قضیشو میدونه!(یعنی ندونی فردوسی یه سر میاد این دنیا با پشت دست میکوبه تو صورتت یک تاکسی خط میدون فردوسی سوار میشه میره اون دنیا افتاد؟)
داستان ضحاک! شاید فکر کنین تکراریه ولی شما اشتباه میکنید!این داستان فراز و نشیب های عجیبی داره توی انیمیشن یا سینمایی این داستان فقط بخشیش مخلوط با ذوق کارگردان به خورد شما داده میشه!(بپا نجوئیده قورت ندی یه وقت بمونه سر دلت) ولی داستان ضحاک پلی بین داستان های قبل که در دوران پارینه سنگی و به قولی تیرکمون میرزا بوده به داستان های پر از دیو و اژدهای اصیل و ایرانی وصل میکنه و تو داستانای دیگه کلی گنج و کلی اشاره به این داستان شده و چه مصیبت هایی که سر فامیل های این ضحاک...میاد یا نمیاد؟
من اصن اهل اسپویل نیستم من فقط انلاین نقالی میکنم شمام اگه این قسمتو از دست بدی موقع هایی که به این بخش اشاره میشه شما نمیفهمی این زمان چه اتفاقی افتاده لجبازی نکن و بخون!
یکی مرد بود اندر آن روزگار/یه بابایی تو اون دوره زمونه بود
ز دشت سواران نیزه گذار/که عرب بود
گرانمایه هم شاه و هم نیک مرد/جنابشون هم شاه بود و هم ادم خوبی بود(مگه دوتاش باهم میشه؟!)
ز ترس جهاندار با باد سرد/بلانسبت مثل سگ از خدا میترسید
که مرداس نام گرانمایه بود/نام این بنده خدا مرداس بود
به داد و دهش برترین پایه بود/و حاتم بخشی میکرد و تو عدالت و قوه قضاییه «تاپ»بود
مر او را ز دوشیدنی چارپای/نوشیدنی اوشون شیر چارپا بود(ننش از شیر نگرفتتش!)
ز هر یک هزار آمدندی به جای/از هر چهارپا هزار تا اوردند
همان گاو دوشابه فرمانبری/ برای مثال گاو پرشیر (دوشابه یعنی پرشیر ربطی به پپسی و کوکاکولا نداره عزیزان)
همان تازی اسب گزیده مری/یا اسب عربی(که اسب سیکس پک دار و عضله ای است که نژاد خیلی گرونی داره!)
بز و میش بد شیرور همچنین/ ازبز و میش هم شیر میگیرفتن
به دوشیزگان داده بد پاکدین/به دخترای دم بخت شیر میداد!(لابد بخت باز کن بوده!)
به شیر آن کسی را که بودی نیاز/کسی که به شیر نیاز داشت
بدان خواسته دست بردی فراز/خواسته اش را اجابت میکرد
پسر بد مر این پاکدل را یکی/آخ آخ!یک پسر بدی داشت این شیر پاک خورده(یعنی شیر میهن نخورده؟)
کش از مهر بهره نبود اندکی/دریغ از یه میکرو محبت که تو دل این پسره ی شمر صفت نبود!
جهانجوی را نام ضحّاک بود/این پسره اسمش ضحاک بود
دلیر و سبکسار و ناپاک بود/قوی و شیرین عقل و ناحسابی بود(تازه!میرفت دستشویی دمپاییارم خیس میکرد!)
کجا بیور اسپش همی خواندند/که اسم اسبش بیور بود
چنین نام بر پهلوی راندند/این در واقع اسم پهلوی شه(پهلوی۵۰سال پیش نه! پهلوی ایران باستان یه زبونی بوده)
کجا بیور از پهلوانی شمار/که تو این معنیشو از زبان پهلوی ببین
بود بر زبان دری ده هزار/ وگرنه تو زبون دری ده هزار تا معنی برای بیور داریم(اصن تو کوچه های کابل اسب که هیچ یه بیور بگی بز هم برمیگرده میگه ها؟!)
ز اسپان تازی به زرین ستام/بیور از اون اسبای لاکچری و شاسی بلند بود
ورا بود بیور که بردند نام/این بیوری که میگن از چیزی فکر میکنی بالاتر بود (ظاهرا بیور در مواقع خواص تبدیل به اسب عمود پرواز میشه!)
شب و روز بودی دو بهره به زین/بیس چاری یک زین طلا و سنگین رو کمر این بدبخت
ز روی بزرگی نه از روی کین/ یه وقت فکر نکنی از سر کینه ها!نه؛از سر سخاوت و بزرگی بوده(ظاهرا زین هم جزو برنامه بدنسازی اسبه بوده!)
چنان بد که ابلیس روزی پگاه/اینجوری شد که یه روز صبح شیطون چشاشو مالید
بیامد به سان یکی نیکخواه/چهارتا بربری خاشخاشی خرید و سریع با ظاهر خیلی مورد قبول و به قولی«اوکی» امد
دل مهتر از راه نیکی ببرد/ ومخ مهتر(همون ضحاک) را زد و کلا انداختش تو مسیر کفر(نه پس انتظار داشتی باهم بشینن برنامه سمت خدا نگاه کنن!؟)
جوان گوش گفتار او را سپرد/ضحاکم که پیش زمینه را داشت حرف شیطان را زمین نزد و کل مخشو داد دست شیطون!
بدو گفت پیمانت خواهم نخست/شیطان بهش گفت:«اول قول همکاری بده!»(قول همکاری تو ی چکاری؟)
پس آنگه سخن برگشایم درست/بعد بهت میگم چی ازت میخوام
جوان نیکدل گشت فرمانش کرد/جوان خوش قلب(ضحاک مگه بد نبود؟)با حرفهای شیطون خر شد!
چنان چون بفرمود سوگند خورد/همینطور که شیطان گفت قول داد
که راز تو با کس نگویم ز بن/که این رازی که میگی را من از بیخ به هیچ کس نمیگم
ز تو بشنوم هر چه گویی سخن/هرچی تو بگی گوش میدم(سگ درحال له له زدن برای توپ را بخاطر بیاورید!)
بدو گفت جز تو کسی کدخدای/شیطون بهش گفت کسی غیر تو چرا باس شاه باشه
چه باید همی با تو اندر سرای/وقتی تو و اون تو یک کاخ و یک پنت هاوس زندگی میکنین؟
چه باید پدر کش پسر چون تو بود/اگه پسری مثل تو بود باباشو میکشت
یکی پندت را من بیاید شنود/ببین من یه نصحیتت میکنم که باید گوش بگیری!
زمانه برین خواجهٔ سالخورد/دیگه این بابات چرخ دنده هاش خرد شده!این سن ماموتو داره پر و یالش ریخته امروز و فرداس که سقط شه
همی دیر ماند تو اندر نورد/ یه چند ماه دیگه عزرائیل نسخشو میپیچه توشاه میشی
بگیر این سر مایهور جاه او/یک کلوم تاج وتختشو بگیر!(عزیزم بگیر دیگه!میگه باباتو بکش!میدونم کارش یک مقدار غیراخلاقیه ولی مثلا ضحاکه ها!)
تو را زیبد اندر جهان گاه او/اصن تاج و تخت با همه تیشرت هات سته!تو جهان کسی مثل تو روشنگر تخت نیست
بر این گفتهٔ من چو داری وفا/اگه این حرف منو اویزه گوشت کنی
جهاندار باشی یکی پادشا/ سه سوت شاه میشی(عجب کثافتیه این شیطونا!)
چو ضحاک بشنید اندیشه کرد/ضحاک با خودش فکرکرد تخت یا ددی؟...ددی یا تخت؟ هوممم
ز خون پدر شد دلش پر ز درد/ دلش نیمد ددی را بکشه
به ابلیس گفت این سزاوار نیست/ به شیطان گفت این کار با موازین اخلاقی من جور در نمیاد نیست
دگر گوی کاین از در کار نیست/یه راه دیگه بگو که این شدنی نیست
بدو گفت گر بگذری زین سخن/شیطان گفت:«ها!اگه این کارو نکنی چی میشه؟
بتابی ز سوگند و پیمان من/...قولی که دادی را میشکونی!
بماند به گردنت سوگند و بند/...شرافتت لجن مال میشه عزیزم
شوی خوار و ماند پدرت ارجمند/...تو عین کوچولو موچولو میشی بابات بزرگ همه میمونه!»
سر مرد تازی به دام آورید/خلاصه ضحاک گول خورد(انتظار دیگری داشتین؟!)
چنان شد که فرمان او برگزید/به حرف شیطان گوش داد(عجب آدم شل تصمیمی!)
بپرسید کاین چاره با من بگوی/ از شیطون پرسید چیکار کنم سوژه را تیکه تیکه کنم؟ بسوزونم؟ بزنم به سیخ؟...
نتابم ز رای تو من هیچ روی/ تو هر کاری بگی من میکنم!
بدو گفت من چاره سازم ترا/بهش گفت:نگران نباش داش!چاره ات دست منه
به خورشید سر برفرازم ترا/عینهو خورشید بری اون بالا
مر آن پادشا را در اندر سرای/(حالا سکانس عوض میشه)اونپادشا تو خونش
یکی بوستان بود بس دلگشای/ یک باغ داشت تا دلت بخواد دلواز!
گرانمایه شبگیر برخاستی/ این بزرگوار شبا پا میشد
ز بهر پرستش بیاراستی/ برای عبادت خودش را میشست(مردک لابد روژ لب زنش را هم استفاده میکرده و موژه مصنوعی میذاشته!)
سر و تن بشستی نهفته به باغ/ بعد پروسه شستن سرمخفی میرفته باغ(جوج و منقل این داستانا دیگه...)
پرستنده با او ببردی چراغ/نوکرش یک چراغ براش میبرده
بیاورد وارونه ابلیس بند/ شیطون یه زندان برعکس ساخت
یکی ژرف چاهی به ره بر بکند/ (به این شکل)یک چاهی عمیقی کند(شیطان از کی انقدر اختیاراتش زیاد شده؟!)
پس ابلیس وارونه آن ژرف چاه/و آن چاهو
به خاشاک پوشید و بسترد راه/ با برگ و علف و این چیزا پنهان کرد
سر تازیان مهتر نامجوی/سرور اعراب و بزرگ شهرت طلب
شب آمد سوی باغ بنهاد روی/ شب اومد سمت باغ
به چاه اندر افتاد و بشکست پست / افتاد تو چاه و با شدت تمام شکست!(گرانقدر جنس چینی بوده که با شرکت دشت تازیان منتاژ شده)
شد آن نیکدل مرد یزدانپرست/آن فرد خیر خواه و خداپرست دارفانی را لبیک گفت...چیز دارفانی را وداعگفت (روحش گرامی و یادش شاد...از طرف خانواده...فوت مرداس شاه تسلیت و تهنیت باد...از طرف مادرزنان)
به هر نیک و بد شاه آزاد مرد/اگه خوبی و بدی داشت مرد
به فرزند بر نازده باد سرد/و بچش هم از مرگش ناراحت نشد( طرف با شیطون نقشه ریخته مرگ باباشو انتظار دارید بر توی گوش باباش تلقین بخونه؟!)
همی پروریدش به ناز و به رنج/ کلی با سوسول بازی و سختی بزرگش کرد
بدو بود شاد و بدو داد گنج/از داشتنش شاد بود و کلی پول تو جیبی بهش داد
چنان بدگهر شوخ فرزند او/اینجور بچه ی شکر مغزش تو زرد در امد(شوخ اینجا به معنای کسی که جوک میگه نیست منظور شکر مغز و احمقه)
بگشت از ره داد و پیوند او/ از راه و روش و تیپ باباش دور شد و با شیطون رفاقت کرد(امون از رفیق ناباب!)
به خون پدر گشت همداستان/به خون بابای خودش تشنه شد
ز دانا شنیدم من این داستان/ از دانا من این مثل رو شنیدم
که فرزند بد گر شود نرّه شیر/که اگه بچه بد شیر نر هم بشه
به خون پدر هم نباشد دلیر/ باز واسه ی کشتن باباش ذوق و هیجان نداره(از ستاد کل حمایت از حیوانات بابت این مثال معذرت میخوام!)
مگر در نهانش سخن دیگرست/مگه این که تو ذاتش یه ناخالصی بوده باشه
پژوهنده را راز با مادرست/محقق رازشو پیش مادرش نگه میداره
فرومایه ضحاک بیدادگر/ضحاک ظالم و بدردنخور چهار درصدی!
بدین چاره بگرفت جای پدر/با این نقشه جای باباشو گرفت
به سر بر نهاد افسر تازیان/ تاج اعراب را رو سرش گذاشت(الهی گیر کنه تو کله ات!)
بر ایشان ببخشید سود و زیان/هر چی طلب و بدهی تو دولت بود همه را صاف کرد!...
در قسمت بعد ربط این داستان که تو سرزمین عرب ها افتاده را به داستان هایی که افسانه ی ایران هست میبینید و خواهید دید که ضحاک چه میکنه و چه سرنوشتش هست!...
خب رسیدیم به داستانی که تقریبا هر فردی که شش سال بیشتر داره قضیشو میدونه!(یعنی ندونی فردوسی یه سر میاد این دنیا با پشت دست میکوبه تو صورتت یک تاکسی خط میدون فردوسی سوار میشه میره اون دنیا افتاد؟)
داستان ضحاک! شاید فکر کنین تکراریه ولی شما اشتباه میکنید!این داستان فراز و نشیب های عجیبی داره توی انیمیشن یا سینمایی این داستان فقط بخشیش مخلوط با ذوق کارگردان به خورد شما داده میشه!(بپا نجوئیده قورت ندی یه وقت بمونه سر دلت) ولی داستان ضحاک پلی بین داستان های قبل که در دوران پارینه سنگی و به قولی تیرکمون میرزا بوده به داستان های پر از دیو و اژدهای اصیل و ایرانی وصل میکنه و تو داستانای دیگه کلی گنج و کلی اشاره به این داستان شده و چه مصیبت هایی که سر فامیل های این ضحاک...میاد یا نمیاد؟
من اصن اهل اسپویل نیستم من فقط انلاین نقالی میکنم شمام اگه این قسمتو از دست بدی موقع هایی که به این بخش اشاره میشه شما نمیفهمی این زمان چه اتفاقی افتاده لجبازی نکن و بخون!
یکی مرد بود اندر آن روزگار/یه بابایی تو اون دوره زمونه بود
ز دشت سواران نیزه گذار/که عرب بود
گرانمایه هم شاه و هم نیک مرد/جنابشون هم شاه بود و هم ادم خوبی بود(مگه دوتاش باهم میشه؟!)
ز ترس جهاندار با باد سرد/بلانسبت مثل سگ از خدا میترسید
که مرداس نام گرانمایه بود/نام این بنده خدا مرداس بود
به داد و دهش برترین پایه بود/و حاتم بخشی میکرد و تو عدالت و قوه قضاییه «تاپ»بود
مر او را ز دوشیدنی چارپای/نوشیدنی اوشون شیر چارپا بود(ننش از شیر نگرفتتش!)
ز هر یک هزار آمدندی به جای/از هر چهارپا هزار تا اوردند
همان گاو دوشابه فرمانبری/ برای مثال گاو پرشیر (دوشابه یعنی پرشیر ربطی به پپسی و کوکاکولا نداره عزیزان)
همان تازی اسب گزیده مری/یا اسب عربی(که اسب سیکس پک دار و عضله ای است که نژاد خیلی گرونی داره!)
بز و میش بد شیرور همچنین/ ازبز و میش هم شیر میگیرفتن
به دوشیزگان داده بد پاکدین/به دخترای دم بخت شیر میداد!(لابد بخت باز کن بوده!)
به شیر آن کسی را که بودی نیاز/کسی که به شیر نیاز داشت
بدان خواسته دست بردی فراز/خواسته اش را اجابت میکرد
پسر بد مر این پاکدل را یکی/آخ آخ!یک پسر بدی داشت این شیر پاک خورده(یعنی شیر میهن نخورده؟)
کش از مهر بهره نبود اندکی/دریغ از یه میکرو محبت که تو دل این پسره ی شمر صفت نبود!
جهانجوی را نام ضحّاک بود/این پسره اسمش ضحاک بود
دلیر و سبکسار و ناپاک بود/قوی و شیرین عقل و ناحسابی بود(تازه!میرفت دستشویی دمپاییارم خیس میکرد!)
کجا بیور اسپش همی خواندند/که اسم اسبش بیور بود
چنین نام بر پهلوی راندند/این در واقع اسم پهلوی شه(پهلوی۵۰سال پیش نه! پهلوی ایران باستان یه زبونی بوده)
کجا بیور از پهلوانی شمار/که تو این معنیشو از زبان پهلوی ببین
بود بر زبان دری ده هزار/ وگرنه تو زبون دری ده هزار تا معنی برای بیور داریم(اصن تو کوچه های کابل اسب که هیچ یه بیور بگی بز هم برمیگرده میگه ها؟!)
ز اسپان تازی به زرین ستام/بیور از اون اسبای لاکچری و شاسی بلند بود
ورا بود بیور که بردند نام/این بیوری که میگن از چیزی فکر میکنی بالاتر بود (ظاهرا بیور در مواقع خواص تبدیل به اسب عمود پرواز میشه!)
شب و روز بودی دو بهره به زین/بیس چاری یک زین طلا و سنگین رو کمر این بدبخت
ز روی بزرگی نه از روی کین/ یه وقت فکر نکنی از سر کینه ها!نه؛از سر سخاوت و بزرگی بوده(ظاهرا زین هم جزو برنامه بدنسازی اسبه بوده!)
چنان بد که ابلیس روزی پگاه/اینجوری شد که یه روز صبح شیطون چشاشو مالید
بیامد به سان یکی نیکخواه/چهارتا بربری خاشخاشی خرید و سریع با ظاهر خیلی مورد قبول و به قولی«اوکی» امد
دل مهتر از راه نیکی ببرد/ ومخ مهتر(همون ضحاک) را زد و کلا انداختش تو مسیر کفر(نه پس انتظار داشتی باهم بشینن برنامه سمت خدا نگاه کنن!؟)
جوان گوش گفتار او را سپرد/ضحاکم که پیش زمینه را داشت حرف شیطان را زمین نزد و کل مخشو داد دست شیطون!
بدو گفت پیمانت خواهم نخست/شیطان بهش گفت:«اول قول همکاری بده!»(قول همکاری تو ی چکاری؟)
پس آنگه سخن برگشایم درست/بعد بهت میگم چی ازت میخوام
جوان نیکدل گشت فرمانش کرد/جوان خوش قلب(ضحاک مگه بد نبود؟)با حرفهای شیطون خر شد!
چنان چون بفرمود سوگند خورد/همینطور که شیطان گفت قول داد
که راز تو با کس نگویم ز بن/که این رازی که میگی را من از بیخ به هیچ کس نمیگم
ز تو بشنوم هر چه گویی سخن/هرچی تو بگی گوش میدم(سگ درحال له له زدن برای توپ را بخاطر بیاورید!)
بدو گفت جز تو کسی کدخدای/شیطون بهش گفت کسی غیر تو چرا باس شاه باشه
چه باید همی با تو اندر سرای/وقتی تو و اون تو یک کاخ و یک پنت هاوس زندگی میکنین؟
چه باید پدر کش پسر چون تو بود/اگه پسری مثل تو بود باباشو میکشت
یکی پندت را من بیاید شنود/ببین من یه نصحیتت میکنم که باید گوش بگیری!
زمانه برین خواجهٔ سالخورد/دیگه این بابات چرخ دنده هاش خرد شده!این سن ماموتو داره پر و یالش ریخته امروز و فرداس که سقط شه
همی دیر ماند تو اندر نورد/ یه چند ماه دیگه عزرائیل نسخشو میپیچه توشاه میشی
بگیر این سر مایهور جاه او/یک کلوم تاج وتختشو بگیر!(عزیزم بگیر دیگه!میگه باباتو بکش!میدونم کارش یک مقدار غیراخلاقیه ولی مثلا ضحاکه ها!)
تو را زیبد اندر جهان گاه او/اصن تاج و تخت با همه تیشرت هات سته!تو جهان کسی مثل تو روشنگر تخت نیست
بر این گفتهٔ من چو داری وفا/اگه این حرف منو اویزه گوشت کنی
جهاندار باشی یکی پادشا/ سه سوت شاه میشی(عجب کثافتیه این شیطونا!)
چو ضحاک بشنید اندیشه کرد/ضحاک با خودش فکرکرد تخت یا ددی؟...ددی یا تخت؟ هوممم
ز خون پدر شد دلش پر ز درد/ دلش نیمد ددی را بکشه
به ابلیس گفت این سزاوار نیست/ به شیطان گفت این کار با موازین اخلاقی من جور در نمیاد نیست
دگر گوی کاین از در کار نیست/یه راه دیگه بگو که این شدنی نیست
بدو گفت گر بگذری زین سخن/شیطان گفت:«ها!اگه این کارو نکنی چی میشه؟
بتابی ز سوگند و پیمان من/...قولی که دادی را میشکونی!
بماند به گردنت سوگند و بند/...شرافتت لجن مال میشه عزیزم
شوی خوار و ماند پدرت ارجمند/...تو عین کوچولو موچولو میشی بابات بزرگ همه میمونه!»
سر مرد تازی به دام آورید/خلاصه ضحاک گول خورد(انتظار دیگری داشتین؟!)
چنان شد که فرمان او برگزید/به حرف شیطان گوش داد(عجب آدم شل تصمیمی!)
بپرسید کاین چاره با من بگوی/ از شیطون پرسید چیکار کنم سوژه را تیکه تیکه کنم؟ بسوزونم؟ بزنم به سیخ؟...
نتابم ز رای تو من هیچ روی/ تو هر کاری بگی من میکنم!
بدو گفت من چاره سازم ترا/بهش گفت:نگران نباش داش!چاره ات دست منه
به خورشید سر برفرازم ترا/عینهو خورشید بری اون بالا
مر آن پادشا را در اندر سرای/(حالا سکانس عوض میشه)اونپادشا تو خونش
یکی بوستان بود بس دلگشای/ یک باغ داشت تا دلت بخواد دلواز!
گرانمایه شبگیر برخاستی/ این بزرگوار شبا پا میشد
ز بهر پرستش بیاراستی/ برای عبادت خودش را میشست(مردک لابد روژ لب زنش را هم استفاده میکرده و موژه مصنوعی میذاشته!)
سر و تن بشستی نهفته به باغ/ بعد پروسه شستن سرمخفی میرفته باغ(جوج و منقل این داستانا دیگه...)
پرستنده با او ببردی چراغ/نوکرش یک چراغ براش میبرده
بیاورد وارونه ابلیس بند/ شیطون یه زندان برعکس ساخت
یکی ژرف چاهی به ره بر بکند/ (به این شکل)یک چاهی عمیقی کند(شیطان از کی انقدر اختیاراتش زیاد شده؟!)
پس ابلیس وارونه آن ژرف چاه/و آن چاهو
به خاشاک پوشید و بسترد راه/ با برگ و علف و این چیزا پنهان کرد
سر تازیان مهتر نامجوی/سرور اعراب و بزرگ شهرت طلب
شب آمد سوی باغ بنهاد روی/ شب اومد سمت باغ
به چاه اندر افتاد و بشکست پست / افتاد تو چاه و با شدت تمام شکست!(گرانقدر جنس چینی بوده که با شرکت دشت تازیان منتاژ شده)
شد آن نیکدل مرد یزدانپرست/آن فرد خیر خواه و خداپرست دارفانی را لبیک گفت...چیز دارفانی را وداعگفت (روحش گرامی و یادش شاد...از طرف خانواده...فوت مرداس شاه تسلیت و تهنیت باد...از طرف مادرزنان)
به هر نیک و بد شاه آزاد مرد/اگه خوبی و بدی داشت مرد
به فرزند بر نازده باد سرد/و بچش هم از مرگش ناراحت نشد( طرف با شیطون نقشه ریخته مرگ باباشو انتظار دارید بر توی گوش باباش تلقین بخونه؟!)
همی پروریدش به ناز و به رنج/ کلی با سوسول بازی و سختی بزرگش کرد
بدو بود شاد و بدو داد گنج/از داشتنش شاد بود و کلی پول تو جیبی بهش داد
چنان بدگهر شوخ فرزند او/اینجور بچه ی شکر مغزش تو زرد در امد(شوخ اینجا به معنای کسی که جوک میگه نیست منظور شکر مغز و احمقه)
بگشت از ره داد و پیوند او/ از راه و روش و تیپ باباش دور شد و با شیطون رفاقت کرد(امون از رفیق ناباب!)
به خون پدر گشت همداستان/به خون بابای خودش تشنه شد
ز دانا شنیدم من این داستان/ از دانا من این مثل رو شنیدم
که فرزند بد گر شود نرّه شیر/که اگه بچه بد شیر نر هم بشه
به خون پدر هم نباشد دلیر/ باز واسه ی کشتن باباش ذوق و هیجان نداره(از ستاد کل حمایت از حیوانات بابت این مثال معذرت میخوام!)
مگر در نهانش سخن دیگرست/مگه این که تو ذاتش یه ناخالصی بوده باشه
پژوهنده را راز با مادرست/محقق رازشو پیش مادرش نگه میداره
فرومایه ضحاک بیدادگر/ضحاک ظالم و بدردنخور چهار درصدی!
بدین چاره بگرفت جای پدر/با این نقشه جای باباشو گرفت
به سر بر نهاد افسر تازیان/ تاج اعراب را رو سرش گذاشت(الهی گیر کنه تو کله ات!)
بر ایشان ببخشید سود و زیان/هر چی طلب و بدهی تو دولت بود همه را صاف کرد!...
در قسمت بعد ربط این داستان که تو سرزمین عرب ها افتاده را به داستان هایی که افسانه ی ایران هست میبینید و خواهید دید که ضحاک چه میکنه و چه سرنوشتش هست!...