یکی می گوید: زندگی بدون لذت،مثل مطالعه ی کتابیست که جز فهرست،نوشته های دیگری ندارد و یکی دیگر می گوید:لذت بردنی که منطق پشتش نباشد مثل شب نوشی شراب است و سردردهای فردا صبحش.من فکر میکنم حقیقت جایی میان این دو ایستاده حالا نه آن قدر وسط،کمی نزدیک تر به لذت،یک چیزی شبیه انتخاب درست که نگران شرمندگی اش نباشی.
ادامه در مدیوم :)