بر اساس درس سندروم هابسبورگ | اختلال خودخواری مدل در هوش مصنوعی مولد در متمم.
یاد حکمرانان کشور افتادم.البته احتمالاً این یادآوری بهانهای برای نوشتن باشد.در هر صورت من با دیدن شکاف روی دیوار،سوراخ ناموزون روی درب،چالهٔ خیابان و رنگ آسمان و هر چیز دیگری باز هم یاد حکومت میافتم.
به نظر من یکی از مواردی که حکمرانان کشور را به این حجم از درماندگی و بیماری دچار کرد همین سنت درونآمیزی و سندروم هابسبورگ است.
موارد زیادی را میتوانیم به یاد آوریم.به طور مثال در زمان شروع و شیوع این جریان فکری گفته میشد حکومتی قانونی،انسانی و مقدس است که احکام الهی را جاری کند.بعد از استقرار در رأس،قوانین را بر اساس نگاه بسته همفکران خود تدوین کردند.و چون خود را مروج عرفان و روحانیت میدیدند و همچنین دنبالهرو پیشینیانی که معتقد بودند آنهایند که عالِم به همه علوم و امور هستند ،پس مقدس بودن قوانین و حکومت هم امری بدیهی است.نبرد با تمام مستکبران دنیا هم بر عهده نمایندگان الهی است.پس فقط کسانی که این حکومت الهی و قوانینش را بپذیرند در زمره انسانیت و عقلانیت قرار میگیرند.
با گذر زمان به دلیل اعتقاد شدید به نظریههای نخستینِ منجر به تشکیل این حکومت،افکار و علوم غیر وارد دایره کوچک و بستهشان نشد.نظریههای نخستین آنقدر تکرار شد که بعد از مدتی همانها را فرمان خدا و پیشینیان قلمداد کردند.
متأسفانه امروز بهدلیل شدت گرفتن این بیماری و مبتلا شدن افراد آمیخته با حکومت،تذکر،نقد و توصیه متفکران حوزههای مختلف به حاکمان دیگر کارساز نیست.
مسئولین و حاکمان برای حل مسائل امروز به دنبال راهکار گرفتن از فانتزیهای خودساخته و خودباور کرده در گذشته میگردند.
فانتزیهایی که زمانی آرزویی برای آینده بود،بدون اینکه اتفاق بیافتد تبدیل شد به سند افتخاری در گذشته.