تقریبا مطمئنیم که در بیشتر شرکتها اختلاف زیادی بین حقوق خانمها و آقایون وجود داره؛ اختلافی که ناشی از توانایی افراد نیست. باز هم تقریبا با اطمینان میشه گفت که اغلب شرکتها منکر وجود این اختلاف میشن. ریشه این اختلاف هم به نظر من اغلب به تبعیت بدون چون و چرای خانمها و همینطور آگاهی کارفرما از این تبعیت، برمیگرده. همینجا بگم که این موضوع تنها مربوط به ایران نیست.
در ویدیویی که در ادامه به اشتراک گذاشتم خانم الکسندریا اوکاسیو کورتز(جوانترین زن مجلس نمایندگان آمریکا - حزب دموکرات) ریشه این مسئله ناعادلانه رو در پنهانکاری و شفاف نبودن میدونه و دو راهحل برای این موضوع پیشنهاد میده:
اول اینکه نباید از افراد در مورد سوابق پرداختی گذشتهتون سوال پرسید و پرداختهای گذشته نباید ملاک تعیین حقوق آینده افراد باشه. درواقع کارمندان باید بر اساس ارزش و تواناییشون حقوق بگیرن نه با تکیه بر این دیدگاه که اونها ناچار به پذیرش مبلغی که کارفرما میگه هستن.
دوم به اشتراک گذاشتن اطلاعات حقوق در محیط کاره؛ اهمیت شفاف بودن حقوق دریافتی در محل کار به این خاطره که تو این شرایط کسانی که معتقدن اختلاف زیاد بین حقوق خانمها و آقایون وجود نداره، قادر به انکار نیستن.
ویدیو رو اینجا می تونید ببینید
در مورد نکته اول، به ندرت شرکتی رو میشه در ایران پیدا کرد که از سابقه پرداختی چیزی نپرسه، در واقع باید بگم اصلا یادم نمیاد چنین شرکتی رو دیده باشم. معمولا در فرمهای استخدام سابقه فرد با جزئیات کامل پرداختی خواسته میشه.
در مورد نکته دوم هم تقریبا همه افراد حقوق رو جز حریم خصوصی میدونن و در موردش صحبت نمیکنن چون نمیخوان درآمدشون مشخص بشه.
نمیدونم اصلا شرکتی هست که این موارد رو نقض کنه و رویکرد متفاوتی داشته باشه یا نه ولی با اطمینان میتونم بگم تا زمانی که خود ما خانمها نخوایم و برای به دست آوردن حق و حقوقمون تلاش نکنیم، قطعا چیزی عوض نمیشه.