مشتری شمارهاش را وارد میکند، توضیحی مینویسد و دکمهٔ ارسال را میزند. پیام «با موفقیت ثبت شد» روی صفحه ظاهر میشود. از نگاه او، حالا نوبت کسبوکار است که پاسخ بدهد.
اما در پشت صحنه ممکن است درخواست فقط به یک صندوق ایمیل رسیده باشد؛ صندوقی که معلوم نیست چه کسی و چه زمانی آن را بررسی میکند. برای طراحی فرم تماس، باید همین فاصلهٔ بین «ثبت شدن» و «پیگیری شدن» را روشن کنیم.
فرض کنید یک شرکت خدمات شبکه، درخواست نصب شبکه و گزارش خرابی فوری را از یک فرم دریافت میکند. این دو درخواست الزاماً مسئول و زمان پاسخ یکسان ندارند. فیلد «موضوع درخواست» وقتی مفید است که انتخاب کاربر، مسیر رسیدگی را هم مشخص کند.
روی کاغذ بنویسید: درخواست به کدام تیم میرسد، چه کسی آن را قبول میکند و اگر مسئول در دسترس نبود، نفر جایگزین کیست. برای شروع حتی یک فهرست مشترک با مسئول مشخص میتواند کافی باشد؛ ابزار پیچیده، جای تصمیم روشن را نمیگیرد.
برای تماس اولیه معمولاً لازم نیست همهٔ جزئیات پروژه را دریافت کنید. هر فیلد را با این پرسش بررسی کنید: اگر پاسخ آن را نداشته باشیم، آیا واقعاً نمیتوانیم قدم بعدی را برداریم؟
مثلاً اگر قرار است تلفنی دربارهٔ دامنهٔ پروژه صحبت کنید، نام، راه ارتباط و توضیح کوتاه ممکن است شروع مناسبی باشد. اگر درخواست پشتیبانی دریافت میکنید، شناسهٔ سفارش یا نوع سرویس میتواند مهمتر باشد. شمارهٔ تماس، ایمیل و اطلاعات فنی را بدون دلیل همزمان اجباری نکنید.
نمایش پیام سبز بهتنهایی ثابت نمیکند درخواست در محل موردنظر ذخیره شده است. ثبت درخواست و ارسال اعلان را جدا در نظر بگیرید: ممکن است ثبت موفق شود اما ارسال ایمیل شکست بخورد.
در این حالت تیم باید بتواند درخواست ذخیرهشده را ببیند و خطای اعلان را پیگیری کند. پیام کاربر هم بهتر است دقیق باشد: «درخواست شما ثبت شد» زمانی درست است که ثبت واقعاً انجام شده باشد. زمان پاسخ را فقط وقتی اعلام کنید که تیم میتواند به آن پایبند بماند.
پیام در ایمیل یا پیامرسان برای باخبر شدن مفید است. اما اگر مشتری دو روز بعد تماس بگیرد، باید بتوانید بفهمید چه خواسته، چه کسی با او صحبت کرده و قدم بعدی چیست.
یک روند ساده میتواند چهار وضعیت داشته باشد: جدید، در حال بررسی، منتظر پاسخ مشتری و بستهشده. همراه هر درخواست، مسئول و آخرین اقدام را نگه دارید. اگر حجم درخواستها بیشتر شد یا چند تیم درگیر شدند، اتصال فرم به CRM میتواند ادامهٔ همین روند باشد.
۱. یک درخواست واقعی از موبایل ثبت کنید و رسیدن آن به فهرست تیم را ببینید.
۲. ارسال تکراری را بررسی کنید؛ دوبار زدن دکمه نباید باعث سردرگمی در پیگیری شود.
۳. حالت خطا را بررسی کنید؛ کاربر باید بداند درخواست ثبت نشده و چطور دوباره تلاش کند.
۴. از مسئول پیگیری بخواهید درخواست را پیدا کند، وضعیتش را تغییر دهد و اقدام بعدی را بنویسد.
۵. مشخص کنید چه کسانی به اطلاعات تماس دسترسی دارند و اطلاعات تا چه زمانی نگه داشته میشود.
فرم تماس زمانی آمادهٔ استفاده است که تیم بتواند یک درخواست را از ثبت تا پاسخ دنبال کند. ظاهر فرم و متن دکمه بخشی از این تجربهاند؛ ادامهٔ مسیر هم باید طراحی شود.
این یادداشت را تیم زحل تهیه کرده است؛ در طراحی وبسایت و نرمافزار، مسیر دریافت و پیگیری درخواست را متناسب با روند کار کسبوکار مشخص میکنیم.