پست لاب لاب، پرده سوم
فیلم هرگز،به ندرت،اغلب و همیشه،محصول سال ۲۰۲۰ آمریکا،فیلمی با بودجه کم،بازیگرای کار اولی و درکل گروهی جدید هست.
تالیا راید و فلانگان ،دو تا بازیگر نسبتا کار اولی و نیروی جوون که تو پروژه مشترک ان بی سی همکاری کردند،پروژه ای با بودجه کم ولی نه لزوما ضعیف.
الیزا هیتمن با بودجه ای کمتر از پنج میلیون دلار اثری ساخت که بنظرم خیلی ارزشمند تر از آثاری مثل واندروومن امسال بود.
فیلم به یه مسئله بزرگ و شاید گاها کلیشه میپردازع ولی ابدا فیلم کلیشه ای نیست.
البتع نسخه مشابه این فیلم رو اگه اشتباه نکنم یه اثر دهه ۸۰ داشتیم ولی این فیلم از خیلی جهات ارزشمند بود،
بازی خیلی خوبی از دو دختر دیدیدم و بنظرم اگه با ایجنت بد یا مشکلات حاشیه ای جوونا مواجه نشند میتونن خیلی جاهای زیادی برسند.
فیلم از ترانه کانتری شروع میشه،حضچر رایان ایگولد خیلی بع اعتبار ان بی سی برای اعتماد به هیتمن موثر بود.
فیلم از نظر موسیقی غنی هست،
پنسیلوانیا تا نیویورک.
فیلمی ک جاده ای نیست ولی بخش عمده‌ش تو جاده میکذره و درمحموع از بهترین آثار با بازی تینیجر ها در یه دهه اخیر بود بنظرم،فرمت خوبی داشت فیلم،،جریان خسته کننده نبود و هیچ نکته اضافی نداشت.
ارجاع خوبی از نظر فرهنگی داشت گرچه خیلی کم بود ولی سعی خودشو کرد.
قسمت هایی ک مربوط به بخش های پزشکی بود ضعیف بود گرچه حضور رایان ایگولد تو بخش تهیه بهترین اثرش رو تو قسمت حضور روان پزشک با آتمن(شخصیت اصلی) داشت.
کارایوکی و باقی داستان ها هم جالب بود.
در مجموع بنظرم یه اسیپن آف کوچیک میتونست از سریال نیوامستردام رایان ایگولد باشه و درحقیقت هم همینطور بود ولی ترجیح دادن با تغییر اسامی بیمارستان و کم کردن بخش درمان تو فیلم بیشتر به معضل بپردازند تا حل معضل.
قسمت هایی ک اسکایلر و آتمن تو نیویورک پرسه میزنند بهمراه پسر غریبه خیلی جلای زیادی داشت و حسابی به تفکر میندزه که چرا واقعا؟ و اینکه ما کیستیم؟
بهتره از مولانا کمک بگیرم:
از کجا آمده م ،امدنم بهر چ بو
به کجا میروم و...
امیدوارم از تماشای فیلم لذت ببرید
خیلی با بازی این دو بازیگر لذت بردم و امیدوارم کارهای جدیدشونو ببینم.
به این فیلم نمره ۱ میدم و جز آثار خوب امسال میبینمش.
امیدوارم تو جشنوارع ها هم ببینمش.
نمره:۱ از ۵
MTS محمدرضا توسلی
