چکیده بخشی از فرمایشات :
نویسنده :رضا اسدپور و اویس اسماعیلی
عالم مثال يکي از عوالم نظام هستي است که از زمان افلاطون تاکنون در مورد آن مباحث مختلفي صورت گرفته است. عالمي که از لحاظ رتبه وجودي فراتر از عالم مادي و فروتر از عالم عقل است، عالمي که ماده جسماني ندارد ولي خصوصيات مادي از لوازم آن محسوب مي شود. در حالي که فيلسوفان مشائي منکر عالم مثال بودند، شهاب الدين سهروردي، از نخستين فيلسوفاني است که براي اثبات اين عالم به استدلال پرداخته است. ملاصدرا با شهود عرفاني و دلائل فلسفي به تبيين اين عالم پرداخت.
وي در بحث تجرد قوه خيال و تقسيم عالم مثال به منفصل و متصل، با شيخ اشراق اختلاف نظر دارد. صدرالمتالهين، تجرد برزخي قوه خيال را اثبات کرده و عالم مثال را همانند عرفا به دو قسم متصل و منفصل تقسيم نموده و آنرا در دو قوس نزول و صعود تبيين کرده است. او با مجرد دانستن قوه خيال و اثبات قوس صعودي برزخ، تجسم اعمال را به نحوي تفسير نموده است که درک آن بدون تبيين عالم مثال امکان پذير نيست.
محمدرضا توسلی