دیشب دانشگاه نبودم که بتونم برم سالن مطالعه. وقتی هم رسیدم خونه یکی دو ساعت حرف زدم با خانواده و شام خوردم بعدش هم چون سرم درد می‌کرد ساعت ۸ شب خوابیدم. همچین خواب که نه. چون خوابم سبکه زیاد بیدار می‌شم از خواب. صبح هم ساعت ۸ از خواب بیدار شدم. من نمی‌دونم چمه که این مشکلم با خوابم حل نمی‌شه. در طول روز شاید کلی وقت توی تخت باشم اما خواب مفیدم شاید مثلا ۲ ساعت باشه. ممکنه به خاطر تغذیه‌ی کم و نامناسبم توی خوابگاه باشه. نمی‌دونم. ولی من خواب رو برای خودم خیلی بزرگش می‌کنم. من به این امید می‌خوابم که انرژی داشته باشم به کارام برسم. در حالی که می‌خوابم و تازه کلم بنگ میشه و سرم درد می‌گیره و به کارام نمی‌رسم. یا اینکه از اینکه خیلی خوابم میاد به کارام نمی‌رسم. موقعی هم که به خواب فکر می‌کنم هر چی تئوری و خونده و نخونده و محمدرضا شعبانعلی و متمم و همه چیز رو یادم می‌ره. و می‌گیرم می‌خوابم. البته بی‌انصافی هم نباشه. همش تقصیر من نیست. یه بخش زیادیش هم به خاطر اینه که توی خوابگاه زندگی می‌کنم و آسایش ندارم. هم به خاطر سبک بودن بیش از حد خوابم و هم به خاطر رعایت نکردن به اصطلاح دوستانم. اما تمام این‌ها به خاطر تصمیماتی بوده که خودم گرفتم. اینکه عصر بخوابم یا نخوابم دیگه انتخاب منه. اینکه انقدر خواب رو برای خودم مهم می‌دونم انتخاب منه.
جالبه روز‌هایی که کمتر می‌خوابم حتی سر حال‌تر هم هستم. می‌دونی نشاط توم نیست. ورزش نمی‌کنم. شیطون نیستم.
ولی می‌دونم که می‌تونه درست بشه. چون وقتایی رو دیدم که تونستم ۴۰ ساعت پشت سر هم نخوابم. یا وقتایی بوده که شب تا صبح پای لپ‌تاپ نشستم و کار کردم. از نظر تونستن می‌تونم. ولی هنوز مغزم خواب‌الوده. نگرش خواب‌الود دارم. هر چند امروز با اینکه خوابم می‌اومد دیگه نخوابیدم.
نمی‌دونم چه میکرواکشنی برای خوابم انجام بدم. دیگه هم نمی‌خوام یه قانونی بذارم و بهش عمل نکنم که عزت نفسم آسیب ببینه.
الآن به ذهنم رسید که یعنی توی دو تا قانون قبلی زیاده روی کردم؟
یعنی قدم‌هام خیلی گنده بوده؟
نمی‌دونم. الان به ذهنم رسید غیر از اینکه میام اینجا و گزارش می‌دم یه جایی هم به صورت کتبی درصد موفقیتم رو ثبت کنم. هم باعث میشه که هر روزم ثبت بشه و سیر پیشرفتم رو ببینم. هم باعث میشه که هر روزی که به برنامه‌ام عمل می‌کنم تو آخر روز تشویق بشم و هر روزی که برنامه رو انجام نمی‌دم هم یه تلنگری بهم بخوره.
فعلا
