قرار بود که هر روز یک گزارش بنویسم. اما دیروز و پریروز ننوشتم. سه روز پیش یه برنامه ریختم و خب فکر می‌کنم حدود ۶۰ درصد انجامش دادم. به غیر از آخر شب که رفتم خوابگاه و دیگه باز موندم. پریروز سرم خیلی درد می‌کرد و توی خوابگاه خوابیدم تا ساعت ۸ و نیم و اینا. بعدشم که یه تماس ضروری داشتم و حدودا یک ساعت و نیم در حال مکالمه بودم تا شد ۱۱ تقریبا. بعدش چند صفحه کتاب و باز موندن در اتاق و مسخره بازی و چرت گفتن. دیروز رفتم سالن مطالعه‌ای که باید می‌رفتم. روز اول هم رفته بودم ولی پریروز نرفتم. خلاصه دیشب رفتم سالن مطالعه. یه ده دیقه توی کتابی که می‌خواستم ازش سوال در بیارم و ازش یادبگیرم گشت و گذار زدم. اما بعدش دیگه نشستم به چت کردن تا ساعت ۱۰ و بعدش هم خوابگاه. خوبیش این بود که لاقل رفتم سالن مطالعه و تازه اونجا هم که رفتم یه کاری رو شروع کردم. بعدش اومدم خوابگاه. به مسخره بازی و چرت گفتن. بعدش حدودا یه ساعت کتاب ملت عشق رو خوندم. و بعدش دوباره تا خود ساعت ۲ و نیم نصف شب گذشت به چرت گفتن. خیلی برای خودم هم عجیبه. می‌رم که تو اتاق اصلا اونجا انگار نه انگار که من کار دارم. هدف دارم. برنامه ریختم. دیگه موندگار میشم و من هم میشم یکی از جنس بچه‌های اتاق. با اینکه توی اتاق شاید خیلی مسخره بازی‌ها و رفتار‌ها و اخلاق‌هایی باشه که با من سازگار نباشه. ولی می‌مونم. و خیلی از اوقات توی اتاق از خودم فاصله می‌گیرم و میشم یکی مثل بقیه. آهان راستی دو روز قبل برنامه هم نریختم. ولی خب برای امروز تا یادم نرفته بریزم.
۱- ساعت حدودا ۵ تا ۹ شب که بیرونم.
۲- ساعت ۹ تا ۱۰ کتاب یادگیری رو می‌خونم.
۳- ساعت ۹:۱۵ تا ۱۰ یه فسمت فرندز می‌بینم.
۴- ۱۰:۳۰ تا ۱۱ ملت عشق می‌خونم.
۵- ۱۱ تا ۱۲ هم آزادم( یا ویرگول یا اینکه به کارای دیگم برسم)
فعلا
