من از وقتی به دنیا اومدم تا الآن که ۲۱ دارم همیشه دقیقه نودی بودم. هیچ استثنایی هم به ذهنم نمیرسه. از اونجایی که آدم بیخیالی هم نیستم این قضیه باعث میشه که چون به dead line نمیرسم استرسی بشم و حالم خیلی بد بشه. تصمیم گرفتم شروع کنم یه سری میکرواکشن انجام بدم و بیام اینجا دربارهشون بنویسم. اینجا دوست دارم فقط برای درمان پشت گوشی اندازی بنویسم. من خودم الان توی پشت گوش اندازی استادم. الآن شروع میکنم و سعی میکنم اگر چیزی هم یاد گرفتم اینجا بنویسم.
ممکنه این اولای کار اکثر مطالبم ناله و شکوه از پشت و گوش اندازی باشه. اما برام ثابت شده که بعد از یه مدت این نوشتنها اثر خودش رو داره.