تکرار غریبانه ی روزهایت چگونه گذشت...
وقتی روشنی چشم‌هایت
در پشت پرده های مه آلود اندوه پنهان بود
با من بگو از لحظه لحظه های مبهم کودکی‌ات
از تنهایی معصومانه دست‌هایت
آیا می دانی که در هجوم دردها و غم هایت
و در گیر و دار ملال آور دوران زندگی‌ات
حقیقت زلالی دریاچه نقره ای نهفته بود؟
اکنون آمده ام تا دست‌هایت را
به پنجه طلایی خورشید دوستی بسپاری
در آبی بیکران مهربانی ها به پرواز درآیی
و اینک شکفتن و سبز شدن در انتظار توست… در انتظار تو...
05/07/02
