یلدا برای یلدا

یادش بخیر...

یه زمانی بود که یلدا رو بخاطر یلدا بودنش میخواستن. بخاطر همون یک دقیقه زیادتر بودن و باهم بودن و بخاطر هم بودن.

یلدا یه تفکره.
ینی اینکه حتی یه دقیقه بیشتر باهم بودن ارزش اینو داره که براش جشن گرفته بشه
ینی اینکه خانواده اونقدر مهمه که حتی یک دقیقه بیشتر باهاشون بودن رو باید جشن بگیری
ینی این دنیا اونقدددددددددددددددددددددددر قشنگ هست که بخاطر حتی یک دقیقه بیشتر تو این دنیا بودن، باید شاد باشیم... و شاد باشیم...

و شاد...

یلدا ینی سپاسگذاری از آفریننده ی خودت بخاطر همین یک دقیقه ای ک میتونست نباشه ولی هست. که ارزش خودمون و اطرافیانمون رو بهمون یادآور بشه

یلدا ینی یه دنیا بزرگی و محبت و لطف و و و و... فقط و فقط بخاطر یک دقیقه.

یلدا یه اندیشه است

یه اندیشه از یک دقیقه هایی که میتونستن باشن و نیستن
یه اندیشه درمورد آدمایی که یک دقیقه پیش بودن و الآن نیستن
یه اندیشه ی خیلی آروم از فقط یک دقیقه ای ک فقط خدا میدونه توش میتونه چه اتفاقایی بیفته

یلدا یه راهه

یه راه ک میگه حتی یک دقیقه ی اضافی سال رو باید باهم و "برای هم" باشیم
یه راه ک بهمون میگه این یک دقیقه ها چقدر مهم ان و چقدر میشه داخلشون خوب بود و خوبی کرد

یه راه برای رسیدن به اوج...

یلدا یه زندگیه...

یه زندگی یک دقیقه ای به وسعت کل دنیا. میخواد بهمون بگه اگه یک دقیقه نباشه ماهم نیست

یک دقیقه؟ تو بگو یه لحظه"

یلدا یک دقیقس.

یک دقیقه پر از تولد و مرگ و شادی و غم و امید و ترس و انگیزه و استرس و موفقیت و شکست و قدرت و ذلت و خیال و واقعیت و تلاش و خستگی و عشق و ناامیدی و...
یک دقیقه ای ک شاید فقط برای یک دقیقه مهم باشه ولی انگار کل دنیا میخواد تو این یک شب جلوی این یک دقیقه سر تعضیم فرود بیاره. اونم جلوی پادشاه پاییز . همون پاییزی که از جنگیدن خسته شده و میخواد به یه خواب ابدی بره
پادشاه داره نفس های آخرشو میزنه و تلاش می کنه برای زنده موندن. "یک دقیقه بیشتر".
دیگه نمیتونه. شمشیر به دست درحالی ک زانو زده و به شمشیرش تکیه داده منتظر آخرین ضربه هاس. همینجور داره خون ازش میره و زمین اطرافشو قرمز میکنه. درحالی ک میدونه داره فراموش میشه.

میدونه اولین برف زمستون که بیاد برای همیشه از خاطره ها محو میشه.

عاشقا مشغول قدم زدن زیر برف هستن و نگاه کردن به ردپاشون و لبخند زدن بهم. جوری بهم نگاه میکنن انگار از همون اول تو همین زمستون همو دیدن. و جوری همو به آغوش می کشن که انگار زمستون اونارو به هم رسونده.
انگار یادشون رفته این پاییز بود که صدای خش خش عشق رو تو گوششون خوند و بهم رسوندشون و انگار یادشون رفته این پاییز بود که حرارت و سوز جان گداز عشق رو تو وجودشون قرار داد تا تو سرمای زمستون از بین نرن و شکوفا بمونن

و هیچوقت نابود نشن

بچه ها هم دارن با هم برف بازی میکنن. همون گلوله برف هایی که زمستون به تن پادشاه زد و به مرور کشتش. همون برف هایی که به ظاهر کاری نمیکنه ولی ذره ذره قلب پادشاه رو منجمد کرد.
یکی اونور داره آدم برفی میسازه. با اون صورت وقیح و زشت اش. مث یه سرباز برفی که آخرین نیزه هارو تو بدن پادشاه فرو میکنه و جون دادنشو میبینه و لبخند میزنه. از اون لبخندای کریه و تمسخر آمیز و چندش آور. گویی ک اصن یادش نمیاد اون زمانی ک پادشاه تو اوج بود و داشت جلوش زانو میزد و افتخار میکرد به خدمت کردنش.
- آره! پادشاه از خودی ها ضربه خورد. همون سربازایی که زمستون بهشون وعده ی شکوه داد. ولی مگه زمستون وعده ی چی رو بهتون داد که پادشاه بهتون نداده بود؟ یه ذره انصافم خوبه بخدا !!! همون سربازا پادشاهو کشتن.
شاید بخاطر همینه ک پادشاه خیلی مقاومت نکرد. دلش نمیومد خودی بزنه. چیکار کنه؟ هیچوقت تو ذاتش نبود... خیانت بلد نبود. آسیب زدن بلد نبود. زور گفتن بلد نبود. فقط میخواست عاشق باشه و جهانو پر از عشق کنه.

شاید هیچوقت فکرشو نمیکرد بهش خیانت بشه

پیرتر ها هم دارن نگاهِ برف میکنن و گذشته هاشونو به یاد میارن. گذشته ای بدون هیچ پاییزی. انگار برف های زمستون کار خودشونو خوب بلدن! سفید های بد ذات دوست نداشتنی! کاش یکی بهشون میگفت که زمستونم بهشون خیانت میکنه. شاید اینجوری به پادشاهشون وفادار میموندن
ولی بهتر. همون بهتر ک خیانت کردن و رفتن.

پادشاه وفاداری میخواد. نه چندتا موجود خائنِ پَستِ سفیدِ بی شرافت!

یلدا داره میگه یک دقیقه بیشتر قدر پادشاهو بدونین. براش دعا کنین. شاید خدا دلش به رحم اومد. شاید پادشاه نَمُرد. شاید خدا خواست زنده شد. شاید...
داره میگه یه دقیقه دیگه پادشاه زنده نیست! یک دقیقه دیگه اونهمه عشق و محبت و شکوه و قدرت و بزرگی نابود میشه. یک دقیقه دیگه هیچ اثری از پادشاه نیست! و به مرور توسط سفید های سیاهِ زمستون نابود میشه.

یلدا میخواد بگه نذارین پادشاه تلاشش بی ثمر بمونه. نذارین فراموش بشه. که اگه فراموش بشه عشق و مهربونی و رنگ و زیبایی و سرزندگی و شکوه و بزرگی هم باهاش نابود میشن...

همه جا سیاه و سفید میشه. اَه چقد زشت...

یلدا بخاطر یلداست که هست. همین ثانیه هاس. همین لحظه هاس. همین شکرگزاری هاس همین اهمیت هاست.
"همین یه لحظه هاست"

و این یه لحظه رو هیچ کسی بیشتر از یه عاشق دلسوخته نمیفهمه.

- یه دقیقه بیشتر از عشقش دوره...