این قسمت یجورایی مقدمه ی قسمت بعدی و بخش سوم تفکر لاک پشتی به حساب میاد. واسه همین به عنوان قسمت چهاردهم منتشرش نکردم و قسمت "سیزده و نیم" نامگذاریش کردم. اینکه ما چجوری لاک رو کنترل کنیم و به مرور حذفش کنیم.
تو این قسمت درمورد خود لاک میخوایم صحبت کنیم و راه حل های احتمالی این موضوع(به صورت کلی البته). پس با ما همراه باشید.
چندتا سؤال از قسمت قبلیِ تفکر لاک پشتی (قسمت سیزدهم) مونده بود که به مرور بهشون جواب میدیم:
-- چجوری لاک رو قلقلک بدیم؟
-- چجوری عمق لاک اش رو بفهمیم؟
-- چجوری بفهمیم درگیر کدوم لاک هاست؟
-- چجوری بفهمیم لاک مادر کدومه؟
-- چجوری باهاش(لاک) رفتار کنیم؟
قبل از اینا؛ میخوام به یه موضوع دیگه بصورت کوتاه بپردازیم. البته از موضوع اصلی جدا نیست ولی خب... دیگه بهرحال!
بصورت کلّی؛ روند مواجهه و مقابله - یا شاید کنترل - لاک به چه شکلیه؟
ببینین؛ با توجه به خصوصیات لاک:
پس: "ما نمیتونیم به خود لاک بصورت مستقیم نزدیک بشیم"
خب؛ راه حل چیه؟
کاری کنیم که از لاک بَدِش بیاد.
ینی چی؟ ینی ما کاری میکنیم که از چیزی که تا حالا عاشقش بوده و میپرستیده اونو؛ متنفر بشه. و در عین حال به مرور راه حل و گزینه های پیشنهادیِ جایگزین رو بهش میدیم. اصطلاحا بهش میگن وسوسه.
در جریان باشین که وسوسه الزاما بد نیست!. یه مرور کوچیک میکنیم رو تعریف وسوسه
اول:
وسوسه در لغت به معناي وسواس پيدا كردن، بد انديشيدن، پيدا شدن انديشه‌ي بد در دل انسان و تحريكات شيطاني به كار رفته است.
در روانشناسي وسواس، فكر، كلمه يا تصويري است كه به رغم اراده‌ي انسان به هشياري او هجوم مي‌آورد و سازمان روحي و رواني او را تحت سيطره خود قرار مي‌دهد و اضطراب گسترده‌اي را در فرد برمي‌انگيزد.
وسواس خود دو قسم است: وسواس فكري و وسواس عملي (شستشوهاي مكرر و ...) اين وسواس مي‌تواند جنبه‌ي وراثتي، بيماري‌هاي عضوي و يادگيري از ديگران مخصوصاً والدين داشته باشد.
هر وسواسي نابهنجار نيست؛ چون نوعي وسواس در برخي از كارهاي روزمره‌ي زندگي همه‌ي افراد وجود دارد كه تا حدودي باعث دقت در كارها و پيشرفت است. ما مي‌توانيم وسواس‌هاي نابهنجار روان شناختي را با ويژگي‌هاي زير بشناسيم:
1. جنبه‌ي افراطي، نامعقول، اجباري (فشار از درون است نه از بيرون) و نامتناسب دارند.
2. انصراف از آنها مشكل است.
3. درماندگي مشخصي را در فرد باعث مي‌شود.
4. دقت قابل ملاحظه‌اي را به خود اختصاص مي‌دهد.
5. بازده فعاليت‌هاي روزمره را تحت تأثير قرار مي‌دهد.
دوم:
در وسواس روان شناختي (نابهنجار) به درمان جدّي نياز است و در درمان بايد از روانشناس باليني و روان پزشك كمك گرفت. و هر چه ديرتر اقدام شود درمان مشكل‌تر مي‌گردد؛ امّا در وسواس‌هايي كه از كنترل ما خارج نيستند و در مباحث اخلاقي مطرح مي شوند ما خود مي توانيم كنترل آنها را به دست بگيريم كه اين‌جا، عمل شخص، كمك از اساتيد اخلاق و كتب آنها و اذكار، كارگشا است.
تذكر: در وسواس‌ها، مهم اراده‌ي فرد است يعني با كمك گرفتن از اراده و تقويت آن مي‌توانيم به درمان آن بپردازيم؛ حتّي در اختلال وسواس هم اراده‌ي فرد سلب نشده است؛ يعني او مي‌تواند با اراده‌ي خود از وسواس فاصله بگيرد يا به پزشك رجوع كند.
نتیجه میگیریم بصورت کلّی وسوسه اشتباه نیست. حتی میتوئه مؤثر هم واقع بشه. ینی ما وسوسه ی خوب داریم. و خب... چرا ازش استفاده نشه؟
قبل از هر چیزی باید بدونیم لاک؛ مهمترین بخش وجودی و هویت وجودی لاک پشت هستش. عملا لاک پشت بدون لاک بی معنیه.
قبل تر گفتیم چجوری به لااک پشت نزدیک کنیم خودمونو. وقتی نزدیک کردیم و لاک پشت ما رو - تقریبا - از خودش دید شروع میکنه خصلت های لاک پشتی شو به راحتی بروز دادن. ما میایم و از اون نشونه ها خود لاک رو کشف میکنیم (انواع لاک و مهمترین خصوصیت هاشون تو قسمت های چهارم، پنجم، ششم و هفتم آورده شده).
البته درنظر داشته باشیم که ممکنه نشونه های یه لاک؛ خبر از وجودِ یه لاکِ دیگه بدن. مثال میزنم. بچه ای که بخاطر تربیتِ اشتباهش؛ درگیر تفکّرِ اشتباهی میشه... ما اینجا لاک فکر رو میبینیم ولی اصل موضوع لاک تربیته. پس بهتره با دقت بیشتری بهش نگاه کنیم.
درمورد لاک؛ همونجوری که تو قسمت دوازدهم گفتیم؛ مهمترین منبع تغذیه ی لاک، ایگو - EGO هستش. ایگو بر خلافِ خود لاک بشدت آسیب پذیر و حساسه. و معمولا نتایجش غیر مستقیمه. فرد خیلی متوجهِ تغییرِ ایگو نمیشه. پس نتیجه میگیریم ذهنیتمونو متمرکز به "اتصال بین لاک و ایگو" بکنیم. با حذف یا تغییر ایگو؛ لاک بشدت شکننده میشه. (در اینمورد دقیق تو قسمت بعد صحبت میکنیم)
ولی نباید بذاریم لاک بشکنه! چرا؟ چون در واقع اون لاک نمیشکنه. جلوه های اون لاک میشکنن. و لاک یه مرحله محکمتر میشه.
تا وقتی ایگو بصورت کامل کنار نرفته و - بنا بر احتمال میگم - ایگوی جدید به ثبات نرسیده حذف - نشونه های - لاک اشتباهه.
خصوصیت های اصلیِ لاک ها رو قبل تر کامل توضیح دادم. اینجا چیزی اضافه نمیکنم بجز اینکه تو شناسایی لاک نباید عجله کنیم.لازمه تمام خصوصیاتی که - حتی نامرتبط با یک نوع لاک هستن - کنار هم چیده بشن و بذاریم خود خصوصیات کنار هم؛ لاک ها رو تشکیل بدن
با دقت روی صحبت هاایی که درمورد اجزای لاک میکنه یا بخش های مختلفِ بازخورد های لاک و حمله هایی که به لاکش میشه میشه به عمق لاک پی برد. لاک رفتاری مثل قطره ی آب داره. بصورت یه حالت اشکی و جمع و جور (توی مواقع عمیق و متمرکز) و بصورت پهن و نازک (توی موارد سطحی و درحال ایجاد) در میاد.
واضح تر میکنم صحبت رو. لاک اول به شکل یه پوشش نازک روی موضوع مورد نظر و تفکر/دیدگاه/عمل/رفتار/... مورد نظر ما در میاد و بعد عمق پیدا میکنه و سفت میشه. ممکنه عمق لاک توی موارد مختلف متفاوت باشه. ممکنه ابعاد هر تیکه متفاوت باشن. اینجاس که لاک مادر بهش یه پوشش کلّی میده.
در ادامه ی صحبتِ بالا؛ اون لاکی که از بقیه ی لاک ها حمایت میکنه که رشد کنن؛ لاک مادر به حساب میاد. به قطعیت میگم که عملا دو سطح لاک بیشتر نداریم. لاک مادر و لاک فرزند. پس حالت سوّمی وجود نداره. موقع کشف چگونگی ارتباط لاک و ایگو ببینین چه چیزی اون لاک رو سرپا نگه داشته که رشد کنه. سوای اون زمینی که لاک روش هست - همون Ego - چیزی که از بالا از لاک مراقبت میکنه لاک مادر هستش.
ابتدای همین صحبت گفتیم ما به هیچ عنوان نمیتونیم لاک رو حذف کنیم چون هرگونه نزدیک شدن به خود لاک منجر به پنبه شدنِ هرچیزی هست که رشته بودیم. پس میایم اون واسطه ی بین لاک و ایگو رو قلقلک میدیم. ینی چی؟:
بصورت خلاصه؛ ما میایم رفتار هایی از ایگو که باعث تقویتِ لاک میشه رو اصلاح میکنیم یا تغییر میدیم. بصورت دقیق تو قسمت بعد توضیح خواهم داد چجوری.
ممنون که خوندین. نظراتتونو حتما در میون بذارین
