یکی از بهترین کارهایی که هر آدمی میتونه تو زندگی تجربه کنه، آموزش هست. به نظرم فرق انسان و حیوان اوون چیزهایی که تو کتاب ها میگن نیست! فرقشون اینه که آدمیزاد حتی تا لحظه مرگ هم تشنه یادگیری هست و انگار یه هورمونی از شادی و رضایت بعد از یادگیری ترشح میشه.
نیاز نیست چیز عجیبی یاد بگیریم تا خوشحال باشیم. چیزهای ساده اتفاقا بهتر هم هست چون به راحتی تبدیل به رضایت میشن. اینکه یاد بگیریم فلان مسیر جدید برای رسیدن به خونه رو، راه ساده تر برای حل یک مسئله کوچیک که تابحال سخت انجامش میدادیم، یه نکته جالب که از همکار میشنوی و تابحال نشنیده بودی.

همه اینها به آدم احساس متفاوت بودن میده. اینکه من از همین الان با خود چند دقیقه قبل ام فرق می کنم و چیزی رو میدونم که تا همین چند دقیقه پیش نمیدونستم.
آدم ها برای یادگیری انگار ذاتا محدودیتی نمی بینن. احتمالا فرق تو میزان یادگیری و احساس رضایت هست.
از اینکه یه چیزی یاد گرفتیم از یه دوست و همکار و حتی دشمن، خوشحال باشیم.
خوبه که یاد بگیریم از کسی یا کتاب یا هر چیزی که ما رو متفاوت کرده، تشکر کنیم تا شادی هامون رو تقسیم کنیم :)