

دوسالی است که از شهری پر دود و پرجمعیت با ترافیک های ساعت پنج عصر به بعد دیوانه کننده با نگاه های بی تفاوت به شهری پر ازخاک بی فاضلاب با نگاه مهربان امدم من یک بچه تهرانی تبریزوالصل هستم اگر بخواهید در وسط نقشه تهران نقطه ای رسم کنید خانه من اونجاست ۱۸ سال در این شهر زندگی کردم و رنگ جنوب ایران را ندیده بودم ما بیشتر شمال ایران رو دوست داریم (دلیل گند خوردن به شمال) و سمت جنوب ایرانمان نمیاییم همانطور که سمت هیچ جای دیگر از ایرانمان نمیرویم و اکثرا شمال را دوست داریم
دوسال پیش وقتی نتایج کنکور و تصمیمات متفکرانه خودم برای اینده مجابم کرد تا به اهواز بیایم فکرش هم نمیکردم تا این حد زندگی پرماجراجویانه ای برایم رقم بخورد
اهواز کجاست؟
اهواز جایی است که یک رود خاک سفت وغنیش رو نصف کرده است و شریان رگ خون تمام مردم این شهر شده کمتر کسیو میبینید که اهوازی باشد و عاشق کارونش نباشد مردم این شهر گرمای ۷۰درجه را تحمل میکنند کمبود برق برای کولر های گازی در میان تابستان و باران های سیل اسا را درپاییز هرساله تجربه میکنند
تفریحشان این است که پنجشنبه جمعه ها با خانواده شان کنار کارونشان بنشینند و وقت بگذرونند خیلی هایشان زیرباران هم کنارکارون میشینند شاید دلشان نمیاید کارون تنها خیس بشود
من دوسال پیش از تهران به این شهر امدم در گوشه ای از این شهر در خوابگاه علم الهدی ساکن شدم دانشجو دامپزشکی هستم و به عبارتی قرار است دکتر دامپزشک شوم روز های اولی که درخوابگاه بودم و حیران قبل خواب به سقف اتاقی که نمیدانستم هم اتاقی هایش چه شکلیند زل میزدم و به زندگی پیش روم نگاه میکردم
تو این دوسال در این شهر و دور ازخانواده بودم من درشعاع ۷۰۰کیلومتری این شهر هیچ فامیلی ندارم
من به معنای دقیق واژه در این شهر غرییه بودم اما این مردم با من خیلی مهربان بودند در خیابان راه میرفتم و لطف مردم رو میدیدم معرفت راننده تاکسی ها اینجا گفتن زیاد داره
اولین بار که اسنپ گرفته بودم راننده برای اینکه به کسی که وسط رانندگی از او ادرس پرسیده بود زد کنار و پیاده شد و کامل برایش نحوه رسیدن به مقصد رو توضیح داد در شهر خودم معمولا تا این حد کسی برای ادرس دادن وقت نمیگذاشتند
وارد دانشگاه که شدم دوستانی خوزستانی پیدا کردم دوستانی که در ذهنم با واژه معرفت درگیرند با واژه شادی با نگاه های شرورانه ولی قلب پاک
من در این شهر رشد کردم من در این شهر پذیرفته شدم مرا در پارک و علم وفناوری و مرکز رشد دانشگاه پذیرفتند مرا رئیس دانشکدمان پذیرفت به صحبت هایم گوش دادند و به من فرصت دادند
من عاشق این شهر هستم به وسعت تمام اب های بعد باران در خیابان هایش
وقتی وارد خوابگاه میشوی دوست داری با همه دوست شی باهمه سریع دوست میشی اشنا میشه برای منی که از تهران امده بودم حتی لهجه های شیرین هم اتاقی هایم هم جذاب بود برای من گیتار زدن بچه ها در اتاق و هم خوانی شان زیبا بود برای من دعوا بر سر غذا برای من دعوا برای رفتن تا سلف برای من بازی فوتبال با هم اتاقی ها باهمون دمپایی های اتاق جذاب بود
در این دوسال دوستانی داشتم دوستان خیلی زیادی یکسری ها برای اولین بار دست به خرید سیگار بردند و الان کارشان به گل رسیده است
در این خوابگاه دوستانی داشتم که گاها مسخره میشدند اما الان در دوسال نیاز به دانشجو بودن ندارن چون اپلیکیشنی زدند و پول پارو میکنند
این همه تفاوت و این ادم ها ماجراها برایم درس و خاطره شدند من فقط دوسال است که اینجام و بهترین سال های عمرم بوده است
من اهواز رو دوست دارم!