ویرگول
ورودثبت نام
محمدرضا اصغری
محمدرضا اصغریدانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی امیرکبیر
محمدرضا اصغری
محمدرضا اصغری
خواندن ۱ دقیقه·۸ سال پیش

هیچیم و چیزی کم

صبح امروز به خیابان ها نگاه کردم ، هیچ چیز تغییر نکرده است ، ماشین ها و جمعیت مثل همیشه به راه افتاده اند. باز هم می گویم هیچ چیز تغییر نکرده است. خورشید امروز نیز از شرق طلوع کرده است.

اما کمی دقت کافی است تا بفهمیم بسیار اند کسانی که دیروز حضور داشتند، اما امروز اولین صبح نبودنشان است. اولین صبحی که دیگر در دایره تجربه انسانی نمی گنجند.

نمی دانم ما باید به حال آنها غبطه بخوریم یا آنها به حال ما ، اما مهم این است که بود و نبود من و تو موجب کوچکترین خللی در برنامه های این دنیا، نمی شود.

آری؛ خورشید در نبود من و تو، همچنان از شرق سلام می کند و در غرب کور می شود. بادها به وزیدن ادامه خواهند داد، آب همچنان آب خواهد ماند.

شنیدن این واژه ها میتواند سخت باشد؛ اینکه چرا در نبود من همه چیز سر جای خودش باقی خواهد ماند؟ اما بدان که خواه یا ناخواه، در همان صبح اول فراموش خواهی شد. چندی هم بگذرد، هیچ چیز از تو باقی نخواهد ماند. هیچ چیز!

آنچنان غرق خاک و طبیعت خواهی شد که شاید روزی ، عناصری که عضوی از تو بوده اند ، در یک میوه، ظهور کنند.

آنچنان در این طبیعت حل خواهی شد که شاید روزی ، ریشه های یک گیاه، عناصر جسم تو را برای خوراک آن روزش جذب کند.

پس هم اینک نفس عمیقی بکش و بدان که در برابر قانون طبیعت هیچیم، هیچ تر از هیچ! نفس عمیقی بکش و خود را از پیچیدگی های این دنیا خلاص کن ، از منم منم هایی که دیگران درگیرش شده اند رها کن. زندگی ­ات را از نو تعریف کن! هم نوا شو با رفتار طبیعت.

مطمئن باش بعد از من و تو خورشید نور خودش را از هیچ کس دریغ نمی کند!

هیچیم و چیزی کم.... (#اخوان_ثالث)

۱۱
۰
محمدرضا اصغری
محمدرضا اصغری
دانشجوی کارشناسی ارشد فناوری اطلاعات دانشگاه صنعتی امیرکبیر
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید