رفتار ما باکودک به یکی از این چهار مورد منجر میشود:
1_مهر ومحبت 2_کنترل ومحدودیت 3_آزادی 4_خشونت
1_مهر ومحبت رفتاری است که دارای کنترل وآزادی است. آزادی انسان مفهومی ندارد مگر اینکه با محدودیت باشد و گرنه آزادی مطلق یک افسانه است. انسان آزادی را دوست دارد و محدودیت را نیاز. و این دو بدون هم معنا ندارند و هر کدام باید در یک سطح تعادل قرار گیرند. کودک بدون محدودیت مضطرب است و احساس امنیت نمیکند، البته خود محدودیت است که می تواند مانع رشد کودک شود.
اگر محدودیت نباشد اتفاقی نمیافتد. مثلا اگر چشمه آبی در بیابان راکد بماند به لجن تبدیل می شود و جریانی ایجاد نمی کند ولی وقتی یک کانال علمی و قانونی برای آن درست کنیم و کانال در مسیر شیب باشد این آب جاری میشود. اما اگر چهار طرف چشمه را ببندیم و محدودیت برایش ایجاد کنیم به باتلاق تبدیل میشود.
کودک هم باید رشد کند و رشد یک جریان در حرکت است و گرنه در مسیر باتلاق قرار می گیرد. پس رشد کودک با آزادی کودک معنا میشود و با تعادل میان این دو کلمه رابطه بر پایه مهر و محبت شکل می گیرد.
نکته: محبت از طرف مادر به فرزند فاجعه است!( میان محبت و مهر تفاوت هست.)