
بنابر تصریح قرآن مجید، انسان ضمن شهادت بر خدایی خداوند: « وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلَى أَنْفُسِهِمْ أَلَسْتُ بِرَبِّكُمْ قَالُوا بَلَى شَهِدْنَا أَنْ تَقُولُوا يَوْمَ الْقِيَامَةِ إِنَّا كُنَّا عَنْ هَذَا غَافِلِينَ* أَوْ تَقُولُوا إِنَّمَا أَشْرَكَ آبَاؤُنَا مِنْ قَبْلُ وَ كُنَّا ذُرِّيَّةً مِنْ بَعْدِهِمْ أَفَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ الْمُبْطِلُونَ؛ و [به یاد آر] هنگامى را كه پروردگارت از پشت فرزندان آدم، ذريه آنان را برگرفت و ايشان را بر خودشان گواه ساخت كه آيا پروردگار شما نيستم؟ گفتند: چرا گواهى داديم تا مبادا روز قيامت بگوييد: ما از اين [امر] غافل بوديم يا بگوييد پدران ما پيش از اين مشرك بوده اند و ما فرزندانى پس از ايشان بوديم آيا ما را به خاطر آنچه باطل انديشان انجام داده اند هلاك مى كنى.»(سوره اعراف، آیات ۱۷۳ـ172) با او عهد بست که بندگی شیطان را نکند: «أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَنْ لاتَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ* وَ أَنِ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُسْتَقِيمٌ؛ ای فرزندان آدم! آیا به شما سفارش نکردم که شیطان را نپرستید که او بی تردید دشمن آشکاری برای شماست؟ و اینکه مرا بپرستید که این راهی مستقیم است.»(سوره یس، آیات۶۱ ـ60) متأسفانه انسان با وسوسه شیطان از راه مستقیم الهی خارج شد و گمراه گردید: «وَ لَقَدْ أَضَلَّ مِنْكُمْ جِبِلا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ؛ و همانا شیطان گروه بسیاری از شما را گمراه کرد، آیا تعقّل نمی کردید؟»(سوره یس، آیه۶۲)
با کمال تأسف، ما که قرار بود به عنوان جانشین خدا، مجری احکام الهی در روی زمین باشیم به لوث خیانت آلوده شدیم؛ از زمین و نعمت های آن ـ که متعلق به خداست ـ استفاده کردیم و به خواسته های نفسانی خود و اربابان زمینی از جنس خود و یا شیاطینی از جنس جن عمل کردیم در حالی خداوند در این مورد هشدار داده بود: «يَا بَنِي آدَمَ لايَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُمْ مِنَ الْجَنَّةِ يَنْزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْآتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَ قَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاتَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاءَ لِلَّذِينَ لايُؤْمِنُونَ؛ اى فرزندان آدم زنهار تا شيطان شما را به فتنه نيندازد چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون راند و لباسشان را از ايشان بركند تا عورتهايشان را بر آنان نمايان كند در حقيقت او و قبيله اش شما را از آنجا كه آنها را نمى بينيد، مى بينند. ما شياطين را دوستان كسانى قرار داديم كه ايمان نمى آورند.»(سوره اعراف، آیه۲۷) و به صراحت از ما خواسته بود پا در جای پای شیطان نگذاریم: «يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلالا طَيِّبًا وَ لاتَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ؛ اى مردم از آنچه در زمين است حلال و پاكيزه را بخوريد و از گام هاى شيطان پيروى نكنيد كه او دشمن آشكار شماست.»(سوره بقره، آیه۱۶۸) و گفته بود که شیطان به کارهای بد دستور می دهد: «إِنَّمَا يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشَاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لاتَعْلَمُونَ؛ [او] شما را فقط به بدى و زشتى فرمان مى دهد و [مجبور مى کند] تا بر خدا چيزى را كه نمی دانید بگویيد.»(سوره بقره، آیه۱۶۹) ما بی توجه به تذکرات و هشدارهای خداوند ـ که ولی نعمت ماست ـ فریب وسوسه های شیطان را خوردیم و به گناه خیانت در امانت و عصیان در مقابل پروردگار آلوده شدیم. باید خود را از این آلودگی و گناه پاک کنیم، به بیان بهتر باید از این لوث تطهیر شویم...