
سلام علیکم
امروز کمی زودتر بیدار شده بودیم سحری را که خوردم دیدم تا اذان صبح چند دقیقه فرصت باقی است تصمیم گرفتم آیاتی از قرآن مجید را بخوانم که به این آیه رسیدم: « کلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ* إِلا أَصْحَابَ الْيَمِينِ* فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءَلُونَ* عَنِ الْمُجْرِمِينَ مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ* قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ* وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ* وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ* وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ* حَتَّى أَتَانَا الْيَقِينُ* فَمَا تَنْفَعُهُمْ شَفَاعَةُ الشَّافِعِينَ* فَمَا لَهُمْ عَنِ التَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ...؛ هر كسى در گرو دستاورد خويش است. بجز ياران دست راست، در ميان باغ ها از يكديگر مى پرسند. درباره مجرمان، چه چيز شما را در آتش [سقر] درآورد؟ گويند: از نمازگزاران نبوديم و بينوايان را غذا نمى داديم و با اهل باطل به بطالت میپرداختیم و روز جزا را دروغ مى شمرديم تا مرگ ما در رسيد. از اين رو شفاعت شفاعت كنندگان به حال آنها سودى نمى بخشد. چرا آنها از تذكر روى گردانند...»(سوره مدثر، آیات ۴۹ ـ38) خیلی دلم به حالتان سوخت. برای تسکین خودم گفتم: ان شاء الله اقوام و فامیل(پدر، مادر، برادر...) کمکشان می کنند بخشی از اعمالشان را به آنها می دهند و یا باری از دوششان بر می دارند؛ به یادم آمد که قبلا خوانده بودم: « قُلْ أَغَيْرَ اللَّهِ أَبْغِي رَبًّا وَهُوَ رَبُّ كُلِّ شَيْءٍ وَ لاتَكْسِبُ كُلُّ نَفْسٍ إِلا عَلَيْهَا وَ لاتَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ مَرْجِعُكُمْ فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ، بگو آيا جز خدا پروردگارى بجويم با اينكه او پروردگار هر چيزى است و هيچ كس جز بر زيان خود [گناهى] انجام نمى دهد و هيچ باربردارى بار [گناه] ديگرى را برنمى دارد آنگاه بازگشت شما به سوى پروردگارتان خواهد بود پس ما را به آنچه در آن اختلاف می کرديد آگاه خواهد كرد.»(سوره انعام، آیه۱۶۴) سری به تأسف تکان دادم با خودم گفتم: راست می گوید خداوند بلند مرتبه و بزرگ. چون در آن وانفسا همه از همدیگر فرار می کنند کسی به فکر دیگران نیست: «يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ* وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ* وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ* لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ؛ روزى كه آدمى از برادرش و از مادرش و پدرش و از همسرش و پسرانش مى گريزد، در آن روز هر كسى از آنان را كارى است كه او را به خود مشغول مى دارد.»(سوره عبس، آیات37ـ34)
عزیزان به خدا روزهای سختی در پیش داریم و برای یاری ما از دست هیچ کس کاری ساخته نیست و ما به غیر از خدا هیچ یار و یاوری نداریم: « إِنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَ الأَرْضِ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَمَا لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لانَصِيرٍ؛ در حقيقت فرمانروايى آسمان ها و زمين از آن خداست زنده مى كند و مى ميراند و براى شما جز خدا يار و ياورى نيست.»(سوره توبه، آیه۱۱۶) اگر در این دنیا دل او را به دست نیاوریم در آن دنیا نه قدرتی برای دور کردن عذاب خواهیم داشت نه یاوری: «إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ* يَوْمَ تُبْلَى السَّرَائِرُ* فَمَا لَهُ مِنْ قُوَّةٍ وَ لانَاصِرٍ؛ در حقيقت او(خدا) بر بازگردانيدن وى به خوبى تواناست. آن روز كه رازها [همه] فاش شود پس او را نه نيرويى ماند و نه يارى...»(سوره طارق، آیات 10ـ8)
شما را به خدا چند دقیقه در این آیات فکر کنیم. در این چند روز باقیمانده از عمر محدود دنیوی به آینده سختی که در پیش داریم فکری بکنیم.
توانگری نه به مال است پیش اهل کمال که مال تا لب گور است و بعد از آن اعمال
من آنچه شرط بلاغ است با تو میگویم تو خواه از سخنم پند گیر و خواه ملال