
دعای روز چهارم
«اللهمّ قوّنی فیهِ علی إقامَةِ أمْرِکَ واذِقْنی فیهِ حَلاوَةَ ذِکْرِکَ و أوْزِعْنی فیهِ لأداءِ شُکْرَکَ بِکَرَمِکَ واحْفَظنی فیهِ بِحِفظْکَ و سِتْرِکَ یا أبْصَرَ النّاظرین؛ خدایا نیرومندم نما در آن روز به بپا داشتن فرمانت، و بچشان در آن شیرینی یادت را، و مهیا کن مرا در آن روز برای انجام سپاسگزاریت، به کرم خودت نگهدار مرا در آن روز به نگاه داریت و پرده پوشی خودت، ای بیناترین بینایان»
در مقدمه باید چند نکته یادآوری گردد:
نکته اول: خداوند تنها وجودی است که باید امرش اطاعت شده و برپا داشته شود.
نکته دوم: اطاعت از انبیا و رسول اکرم(ص) و امامان معصوم(ع) در راستای از اطاعت خداوند و به دستور اوست: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الأَمْرِ مِنْكُمْ فَإِنْ تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِنْ كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلا؛ اى كسانى كه ايمان آورده ايد خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد پس هر گاه در امرى [دينى] اختلاف نظر يافتيد اگر به خدا و روز بازپسين ايمان داريد آن را به [كتاب] خدا و [سنت] پيامبر [او] عرضه بداريد اين بهتر و نيكفرجامتر است.»(نساء، آیه۵۹)
نکته سوم: اقامه اوامر الهی سخت است و نیاز به مقاومت و ایستادگی دارد: «إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلا تَخَافُوا وَ لاتَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ؛ در حقيقت كسانى كه گفتند پروردگار ما خداست سپس ايستادگى كردند فرشتگان بر آنان فرود مى آيند [و مىگويند] هان بيم مداريد و غمين مباشيد و به بهشتى كه وعده يافته بوديد، شاد باشيد.»(فصلت، آیه۳۰)
نکته چهارم: ایستادگی در تحقق اوامر الهی نیازمند قوت و قدرت است که باید از خدا خواست. «...يارَبِّ، يارَبِّ! قَوِّ عَلى خِدمَتِكَ جَوارِحي وَاشدُد عَلَى العَزيمَةِ جَوانِحي... پروردگارا، پروردگارا! اندام مرا بر خدمت گزارى ات نيرومند ساز و درونم را در تصميم گيرى قوى دار.»(دعای کمیل) نقل شده است امام باقر(ع) در توضیح عبارت « لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلا بِاللَّه» فرمودند: « لا حَوْلَ لَنَا عَنْ مَعْصِیَه اللَّهِ إِلا بِعَوْنِ اللَّهِ وَلا قُوَّةَ لَنَا عَلَی طَاعَةِ اللَّهِ إِلا بِتَوْفِیقِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ؛ توانی برای روی گردانی از معصیت خدا برای ما وجود ندارد جز با مدد خدا و نیرویی بر فرمانبرداری از خدای تعالی برای ما وجود ندارد مگر با یاری پروردگار.»(معانی الأخبار، ص۲۲)
بدیهی است اقامه فرمان الهی به معنای انجام گاه و بیگاه دستورات الهی نیست؛ بلکه به معنای تحقق عینی آن در وجود خود و استقرارش در سطح جامعه می باشد. چون فرمان، فرمان خداست، خداوند شرایط تحقق ارادهاش را فراهم می کند.
لازم به یادآوری است که امر در لغت به دو صورت بهکار رفته است: امری که به معنای طلب است و جمع آن «اوامر» می باشد و امری که به معنای شأن و حال و...است و جمع آن «امور» می باشد که به دو صورت تکوینی و تشریعی تحقق می یابد:
الف ـ تکوینی: اموری که خداوند به طور مستقیم آنها را ایجاد می کند و اراده بندگان دخالتی در تحقق آنها ندارد. خلقت آسمانها، زمین و انسان و...
ب ـ تشریعی: اموری که به صورت فرمان به بندگان ابلاغ می شود تا آنان برای تحقق آنها تلاش کنند. از قبیل دستور به برپایی نماز و پرداخت زکات و ...
بدیهی است که خداوند در تحقق امور تکوینی انتظاری از انسان ندارد و منظور از اقامه امر الهی تلاش برای تحقق امور تشریعی است؛ یعنی انجام دادن اوامری که جنبه شخصی دارد و برپا داشتن حکومت دینی که قدرت اجرایی احکام الهی را داشته باشد تا فرامین اجتماعی را محقق سازد که اقامه امر خداوند در هر دو جنبه نیازمند توفیق الهی است. ما در این دعا توفیق و قدرت اجرای دستورات الهی را طلب می کنیم.