اشکان کنار پنجره ایستاده است و در حالیکه ماشینهای توی خیابان را نگاه میکند پکی به سیگارش میزند، سنش به سی نمیرسد، از سر و صورت زخمیاش معلوم است دنبال دردسر میگردد، در حال سیگار کشیدن پشت سر هم شماره پوریا را میگیرد و این پیغام را می شنود : «مشترک مورد نظر خاموش می باشد» و تلفن قطع می شود و اشکان دوباره تماس میگیرد.
از صبح که به خانه آمده است پوریا را ندیده ، چهار ساعت است پشت سر هم شماره پوریا را میگیرد به امید اینکه تلفنش را جواب بدهد.
ته سیگارش را از پنجره می اندازد پایین، سعی میکند درون جوی آب بیندازدش ولی از این ارتفاع نمیبیند تیرش به هدف خورده یا نه، تا میخواهد سیگار بعدی را روشن کند تلفن خانه زنگ میخورد، خوشحال میشود، امیدوار است پوریا باشد، تلفن را برمیدارد:
«سلام اشکان چطوری؟»
«سلام آقا چنگیز، مخلصتیم، همه چی میزونه؟»
«خوبه، ببین یه مشتری بهتر گیر آوردیم واسه جنسها، قرارمون افتاد جلوتر،ساعت ۳ با جنسها بیا دم قهوه خونه»
«یعنی ۲ ساعت دیگه؟»
«اره، مشکلیه؟»
«راستش الان پوریا جایی درگیره، جنسها هم دست اونه، ممکنه تا ۳ برنگرده، نمیشه همون شب بیایم؟»
«پوریا کدوم خریه؟ طرف حساب من تویی، غلط کردی جنسها رو دادی دست اون، تا ۳ خودت رو میرسونی»
«سعیام رو میکنم پوریا رو پیداش کنم و بیام »
«۳ میای اینجا با جنسها وگرنه کاری میکنم آرزوی مردن بکنی و مطمئن باش که به این زودیها به آٰرزوت نمیرسی»
«اما اگه تا اونموقع پوریا رو پیدا نکردم چی؟»
«اونطوری باید ۳۰۰ میلیون پول جنس رو تا ۳ جور کنی و بیاری، ۳ یا با جنس میای ، یا با پول، اون پسره پوریا ، پویا، هر خری که هست،اون رو هم اگه پیدا کردی بیار ببینم کجا بوده با جنسها»
«چشم آقا چنگیز»
هنوز صحبت اشکان تمام نشده که چنگیز تلفن را قطع میکند، اشکان قلبش شروع میکند به تند تند زدن، دستش می لرزد،از تهدیدهای چنگیز میترسد. در این ۴ سالی که با چنگیز کار میکند چیزهای زیادی از چنگیز دیده، میداند که هر وقت کسی را تهدید کند فاتحهی آن نفر خوانده شده است و تا مادرش را به عزایش ننشاند ولکن معامله نیست. نمیداند چه کار کند، پوریا ۲۴ ساعت شبانه روز را در خانهی اوست و جای دیگری نمیرود پس امیدی ندارد بتواند جایی غیر از اینجا پیدایش کند، دوباره شروع میکند سیگار کشیدن، عقلش به جایی قد نمی دهد، ولی از روی ناچاری در موبایلش میگردد و شمارهای را پیدا میکند و تماس میگیرد
«سلام سارا خوبی؟ اشکانم»
«سلام، چیکار داری؟»
«میخواستم بینم یه وقت پوریا اونجا نیست؟»
«اون بی پدر که همیشه چسبیده در کون خودت، من از کجا بدونم کجاس»
«نه آبجی پیش من نیست، از صبح هرچی زنگ میزنم جواب نمیده»
«ایشالا که تصادف کرده باشه از دست مرتیکهی الدنگ راحت شم»
«اگه تا عصر پیداش نکنم به آرزوت میرسی، خدافظ»
«چی شده اشکان، اون ذلیل مرده باز چیکار کرده؟»
«خودم هم نمیدونم، باید هر چه زودتر پیداش کنم»
تلفن را قطع میکند و دوباره شروع میکند به سیگار کشیدن، فکر میکند و سیگار میکشد و شمارهی پوریا را میگیرد وفحش میدهد.
عقربههای ساعت به سرعت میدوند، ساعت یک و نیم است، کمکم دارد از ظاهر شدن پوریا قطع امید می کند به این فکر میکند که شاید بتواند پول جنسها را برای چنگیز ببرد و خودش را خلاص کند، اما آهی در بساط ندارد، موبایلش را برمی دارد تا با پدرش تماس بگیرد
«سلام بابا خوبی؟»
«سلام پسرم، چه عجب یادی از ما کردی،حالت خوبه؟»
«شرمنده بابا، سرم شلوغه، کار و بار زیاد داشتم، اوضات بهتره؟»
«خدا رو شکر، میگذره زندگی، دلتنگ شماییم»
«بابا شرمنده به یه مشکلی خوردم، میتونی کمکم کنی، اگه کمکم نکنی خیلی برام بد میشه»
«اگه بتونم کمکت میکنم»
«یه مقدار پول میخوام بهم قرض بدی تا ۲ ساعت دیگه»
«چقدر؟»
«راستش یه مقدار زیاده، حدود ۳۰۰ میلیون»
«واقعا فک کردی من همچین پولی دارم؟»
«یه مقدار پول توی بانک داشتی، همون رو اگه میشه بده بهم تا هفتهی دیگه برمیگردونم، اگر که دیر شد ،سودش رو بهت میدم، دوبرابر چیزی که بانک بهت میده، خوبه؟»
« چشمت دنبال پس اندازم نباشه، هیچ وقت دستت به اون نمیرسه، اگه میخوای یه مقدار از حقوق بازنشستگیم مونده، حدود ۲ میلیون میتونم اون رو بهت بدم»
«دستت درد نکنه، به درد خودت میخوره اون ۲ میلیون»
«تنها کاری که از دستم برمیاد همینه»
اشکان تلفن را قطع میکند و موبایلش را پرت میکند گوشه اتاق «عوضی پولش رو میخواد خرج کی کنه، میگم بهت دوبرابر سود میدم بازم اعتماد نمیکنه»
هیچوقت فکر نمیکرد که پوریا ، دوست صمیمیاش او را دودره کند و دست اشکان را در پوست گردو بگذارد، آخرین چیزی که احتمالش را میداد این بود که جنسها را بدزدد و غیبش بزند، راهی به ذهنش نمی رسد، ساعت نزدیک ۲ است و او هیچ امیدی به پیدا کردن جنسها ندارد، پولی هم نمیتواند جور کند، به فکر فرار از شهر می افتد اما در یک ساعت کاری نمیتواند بکند، تازه اگر هم بتواند فرار کند باز چنگیز او را پیدا میکند با این تفاوت که قبل از اینکه خودش را بکشد خانوادهاش را سلاخی میکند، راهی به ذهنش نمی رسد جز اینکه خودکشی کند، حداقل زودتر و بی دردسر تر میمیرد، میرود سر یخچال و جعبهی قرصها را درمی آورد، ۷ عدد قرص خواب بیشتر ندارد، مطمئن است که حداقل ۳ بسته قرص خواب داشته و دوباره پوریا گند زده و همه قرصها را خورده، «پسرهی مفتخور مفتکش دزد»
میداند که با هفت عدد قرص چیزیش نمی شود، ولی چارهی دیگری ندارد، شانسش را امتحان میکند و همهی قرصها را میخورد و دراز میکشد روی مبل، فکر و خیال رهایش نمیکند، ساعت را نگاه میکند، میبیند ساعت دو و نیم است، فقط کمی سرش گیج میرود،هنوز با خواب خیلی فاصله دارد چه برسد به مرگ، حالا دیگر تقریبا مطمئن است با هفت عدد قرص نمیمیرد، بلند می شود،عزمش را جزم میکند و به سمت پنجره میرود، از لبهی پنجره بالا میرود، پایین را نگاه میکند، از ارتفاع وحشت میکند، لیوانی را از لبه ی پنجره برمیدارد و ول میکند،۱...۲...۳ و سپس میبیند که لیوان به زمین میخورد و خرد میشود، مطمئن است که اگر خودش را بیندازد مرگش قطعی است ، هنوز دو به شک است، بالاخره تصمیمش را میگیرد، یک دستش را از پنجره ول میکند، میخواهد دست دیگرش را ول کند که موبایلش زنگ میخورد، نمیداند چه کار کند، کمی تردید میکند و سپس از لبه پنجره پایین میرود و موبایلش را برمیدارد، شمارهی پوریاست
«سلام اشکان چطوری؟»
«کجایی عوضی، این بود جواب خوبیام؟ گور خودم و خودت رو کندی با این کار»
«کدوم کار اشکان، چی داری میگی؟»
«کجایی ؟ جنسها رو کجا بردی؟»
«جنسها رو جایی نبردم که، صبح دیدم یه ماشین پلیس جلو خونه وایساده و چند تا پلیس دارن وارد ساختمون میشن،جنسها رو گذاشتم توی ماشین لباسشویی و خودم از پله اضطراری فرار کردم رفتم، گفتم شاید اومدن دنبال جنسها»
اشکان سریع بلند میشود، به سمت ماشین لباسشویی میرد، آن را باز میکند و میبیند که جنسها درون چند نایلون پیچیده شده اند و درون ماشین لباسشویی هستند، ساعت را نگاه میکند، ۱۵ دقیقه مانده به سه ، هنوز یک ربع وقت دارد.
«مرده شورت رو ببرن نمیتونستی زودتر خبر بدی مادر خراب؟»
«گوشیم خاموش شده بود، دیگه الان شارژ کردم به تو زنگ زدم، حالا تا شب که وقت زیاده»
«چنگیز زنگ زد گفت ساعت سه اونجا باشیم، یه مشتری دیگه گیر آوردن که خیلی عجله داره، تو هم بیا دم قهوه خونه، گفت میخواد باهات صحبت کنه»
«ردیفه، ساعت سه میبینمت»
اشکان گوشی را قطع میکند و موادها را میریزد داخل کوله پشتی و می رود بیرون، باورش نمیشود تا چند دقیقه قبل نزدیک بود خودش را بکشد، قهوه خانه نزدیک است و ترجیح میدهد پیاده برود، می دود به سمت قهوه خانه، کمکم دارد تاثیر قرصهای خواب آور را احساس میکند، نفس نفس میزند، تند می دود، طبق معمول به چراغ قرمز اهمیتی نمی دهد و با سرعت عرض خیابان را طی میکند، کمی سرش گیج میرود ، صدای بوقی را می شنود، تا سرش را به سمت راست برمیگرداند ماشینی محکم به پهلویش می زند و نقش زمین میشود.
مرداد ۹۹