زبان و ادبیات فارسی با زبان عربی پیوستگی بسیاری و غیرقابل انکاری دارد و بر هم تاثیر بسیار گذاشته اند به طوری که در دیوان های شعر و کتب شاعرنی مثل سعدی و حافظ لغات و ترکیبات عربی بسیاری دیده میشود .
تاثیر و ارتباط زبان فارسی و عربی باعث سرودن اشعاری شده که به دو زبان گفته شده اند به این اشعار ملمع می گویند در ادامه یکی نمونه از این اشعار از حافظ شیرازی میخوانیم .
از خون دل نوشتم، نزدیک دوست نامه
«اِنّی رَأیتُ دَهراً، مِن هَجْرِکَ القیامه»
دارم من از فراقش، در دیده صد علامت
لَیسَت دُموعُ عَینی، هٰذا لَنا العلامه؟
هر چند کآزمودم، از وی نبود سودم
مَن جَرَّبَ المُجَرَّب، حَلَّت به الندامه
پرسیدم از طبیبی، احوال دوست گفتا
«فی بُعدها عذابٌ، فی قُربها السلامه»
گفتم «ملامت آید، گر گِرد دوست گردم»
و اللهِ ما رَأینا، حُباً بِلا ملامه
حافظ چو طالب آمد، جامی به جان شیرین
حَتّیٰ یَذوقَ مِنهُ، کأساً مِن الکرامه
https://ganjoor.net/hafez/ghazal/sh426