من یک کارآفرینم! البته بودم? دو تا استارتاپ راه انداختم که هر دوی اونا فیل شدن ولی اونا رو شکست نمیبینم! تجربه میبینم و تو این پست میخوام تجربمو در رابطه با این سوال که «کارآفرین باشیم یا کارمند؟» جواب بدم لطفا تا اخر همراه ما باشید?
حقیقت اینه نمیشه یک فرمول برای همه گفت! هر کس باید متناسب با شخصیتی که داره تصمیم بگیره! نمیشه گفت همه برن کارمند یا کارآفرین بشن اصلا همچین چیزی غیر ممکن ،ولی از کجا بفهمیم شخصیت کارمندی داریم یا کارآفرین یا حتی شغل آزاد؟
کارمندی(employee):

اگر به دنبال یک حقوق ثابت از تجربه و مهارت خود هستید.
اگر ریسک پذیری بالایی ندارید.
اگر از چالش های هر روز و هر شبی لذت نمیبرید.
اگر از مباحث مالی(پیش بینی و مدیریت مالی) خوشتان نمی آید.
اگر منابع مالی یا انسانی برای راه اندازی کسب و کار ندارید.
و از همه مهتر اگر تجربه «کار کردن» در محیط واقعی را ندارید بهتر است کارمند باشید.
فکر نکنید کارمندی یعنی کسی که نتوانسته کاری راه بندازه! ما کارمندانی داریم که تعدادشون هم کم نیست که از خیلی از کارآفرینان زندگی بهتر چه از لحاظ مادی و چه از لحاظ موقعیت اجتماعی دارن پس فکر نکنید کارمندی کلا چیز بدیه و کارآفرینی حتما خوبه!
در حقیقت کارمندی برای افرادی خوب است که عاشق روزمرگی هستند و نمیخوان تغییرات چندانی تو برنامه روزانه خودشون داشته باشن دوست دارن به جای اینکه برنامه بچینن طبق برنامه عمل کنن و از اینکه عضو یک سازمان جا افتاده باشن لذت میبرن تا اینکه یک سازمان نوپا برای خودشون راه بندازن
اینجا هم نکته ای هست که به نظرم باید بگم حتما و حتما قبل از راه اندازی کسب و کار و یا حتی شغل آزاد برید تو همون حوزه کارمند بشید!مطمئنا در این کارمندی تجربیاتی نهفته که هیچ کلاس و هیچ استادی نمیتونن بهتون یاد بدن و یه جورایی بدون کارمند شدن نمیتونید یا خیلی سخت تر میتونید کارآفرین بشید...
شغل آزاد(self employed):

شغل آزاد هم یکی از انواع کار و برای افرادی خوبه که نه به روزمرگی کارمندی علاقه دارن نه علاقه ای به مدیریت ها و چالش های کارآفرینی دارن! از مزایای شغل آزاد میتوان به موارد زیر اشاره کرد:
ساعت کاری منعطف
روز های کاری دست خودتونه. میتونید یک روز ۱۲ ساعت کار کنید و یک روز کار کلا نکنید!
خودتان هستید و خودتان! هم رئیس خودتان هستید هم کارمند خودتان.
حقوقتون بستگی به کارتان بیشتر میشه و هر روز میتونید مشتری های بیشتری جذب کنید(با ارائه کار با کیفیت و قیمت رقابتی و البته از همه مهمتر برخورد عالی)
از بدی اینکار هم همین بس که همیشه ممکن کار نباشه!
این نوع شغل برای افرادی خوب هست که میتوانن خودشان را مدیریت کنن تا بتونن کار را به موقع و با کیفیت تحویل مشتری بدن. اگر تو اینکار با بدقولی یا بی کیفیت کار کنید آینده در این کار وجود ندارد! علاوه بر این تجربه ای که کارمندی(در یک شرکت خوب) به شما میده را شغل آزاد نمیده. چون معمولا تو شرکت ها(ی خوب!) یک منتور بالای سر کار هست. افراد با تجربه (یا شاید حتی بی تجربه) داخل تیم هستند که شما یا از اونا یاد میگیرید یا چیزی بهشون یاد میدید که حتی اگر هم چیزی را یاد بدید به یادگیری خودتون کمک میکنه!
کارآفرین(entrepreneur):

میرسیم به مبحث شیرین کارآفرینی. از اول بحث یه جورایی گفتیم کارآفرینی سخته و پر از مشکله با این اوضاع چرا باید کارآفرین شد؟
یه دوستی داشتیم میگفت تو وقتی کارمندی فقط یه ريیس داری و فقط به همون جواب پس میدی ولی وقتی کارآفرین شدی باید به عالم و ادم جواب پس بدی! از یه طرف با مشتری ها رو به رو میشی. از یه طرف با ادارات دولتی و غیر دولتی من جمله اداره مالیات و بانک ها. از یه طرف با شرکا و سرمایه گذارها و.... و از طرف دیگه باید حواست به تیمت هم باشه و بتونی محصولات را به موقع اماده کنی!
گاهی اونقدر مشکلات زیاد میشن که واقعا اشکت را در میاره! چالش های پی در پی خواب را ازت میگیره و گاهی برای اینکه بتونی محصول را به موقع لانج/تولید کنی مجبور میشی چند شب را با بی خوابی سر کنی. حالا سوال اینه واقعا چرا یک نفر همه اینارو باید به جون بخره تا کارافرین بشه؟
انگیزه خیلی از افراد امکان پیشرفت تا بینهایت! تنها محدودیت اینکار قدرت اراده هست! اینکه زیر مشکلات کمر خم نکنی و با همه مشکلات به راهت ادامه بدی
انگیزه دیگه موقعیت اجتماعی یک کارآفرین هست. با ایجاد یک کسب کار(به احتمال زیاد) شما مدیر عامل آن هستید و همین هم به نوعی برای شما اعتبار اجتماعی را به همراه دارد
رفع یک مشکل! برای خود به شخصه این یکی مهمترین عوامل بود! وقتی فیلم سوشال نترورک(فیلمی از زندگی نامه مارک زاکربرگ موسس فیسبوک) را میدیم بهترین لحظه این فیلم به نظر من لحظه رفرش صفحه و بالا رفتن تعداد کاربرانی بود که از سیستم استفاده میکردند! نمیدونید چه حس خوبی داره وقتی افراد از سرویسی که شما ساختید استفاده میکنن. یا برای یکی از استارتاپ های خودم و یکی از اپ هایی که برای این استارتاپ ساختم کاربرانی از کشور های مختلف داشتم و داشتن از این سرویس استفاده میکردن باعث حس رضایت من بود! وقتی هر روز نگاه میکردم تعدادی کاربر از مالزی و کنیا و برزیل و نیجریه و... به اپ ما اضافه میشدند حس واقعا خوبی داشت!
گسترش روابط اجتماعی: خب هر جایی که حضور داشته باشید مسلما ارتباطات اجتماعی تو همون حوزه شکل میگیره! و وقتی مدیر عامل یک شرکت باشید میتونید با مدیران شرکت های دیگه در ارتباط باشید. یک اصطلاح داریم به اسم پیر گروپ(peer group). این اصطلاح اشاره داره به افرادی که هر روز باهاشون ارتباط داریم و یک جورایی با راه اندازی یک کسب و کار (و اگه در راه درست حرکت کنید) میتونید ارتباط خیلی مهمی را ایجاد کنید که مطمينا در اینده به شما کمک خواهد کرد.(البته زیاد رو این روابط حساب باز نکنید?)
حضور در نمایشگاه های ملی و بین المللی: امروزه حمایت های مختلفی از استارتاپ ها میشه و یکی از این حمایت ها برگزاری استارتاپ های ملی و بین المللی هست. البته به نظر من(و شاید هم از نظر شما!) این نباید یک انگیزه برای راه اندازی کسب و کار باشه! ولی برای عده ای که قصد رزومه سازی و درنهایت خروج از کشور دارن این یک فرصت!
خروج از کشور: و در اخر عده ای صرفا قصد رزومه سازی دارن که در نهایت بتوانن از کشور خارج شوند و راه اندازی یک کسب و کار میتواند یک رزومه خوب برای آنها باشد
برای منی که تجربه کار در هر سه شرایط را داشتم بهترین وشیرین ترین لحظات را توی کارآفرینی دیدیم ولی به هر حال در حال حاضر قصدم اینه چند سالی به کارمندی تو یک شرکت معتبر رو بیارم تا بتونم تجربه کافی برای اداره یک کسب و کار را به دست بیارم و تو این مدت ایده های مختلف را ارزیابی کنم و تیمم را جمع کنم تا در زمانی مناسب دوباره به کارآفرینی برگردم!
امیدوارم از این مطلب خوشتون اومده باشه خوشحال میشم نظرات گرانبهای خودتون رو برام بفرستین تا منم از نظرات شما استفاده کنم. ممنون از اینکه تا اخر این متن همراه ما بودید.