گاهی اوقات به تغییر دنیا فکر میکنم جایی که آدمیت، خانواده و مهربانی و پیشرفت همگانی ملاک باشه نه پول! اشتباه نکنید پول به خودی خود بد نیست که خیلی هم خوبه ولی این روشی که الان داره استفاده میشه اصلا قابل توجیه نیست!
گاهی فکر میکنم افرادی دنیای مارو کنترل میکنن، افرادی که هیچ کس اونارو نمیبینه، افرادی که بی اجازه نقش خدارو روی زمین بازی میکنن، افرادی به خودشون اجازه ورود به زندگی افراد را میدن. منظورم افراد ۱٪ برتر از ۱٪ برتره!
تئوری های توطئه زیادی پیرو این افراد وجود داره و با اینکه من اصلا پیگیر این توطئه ها نیستم ولی این یکی دیگه از توطئه خارج شده و تقریبا به نظریه و بلکه به یقین رسیده!
این افراد ابزارهای مختلفی برای کنترل افراد دارن و مهمترین ابزاری که در حال حاضر به دست این افراد افتاده «پول»
بیاید اول تله پول را بررسی کنیم. مطلب زیر نگاشتی از کتاب «پدر پولدار،پدر فقیر» اثر رابرت کویساکی هست.
عموما دو تا حس کنترل زندگی مارو در دست داره یکی ترس و یکی طمع. ترس باعث میشه به فکر آینده باشیم و اینکه اگه درامدی نباشه واقعا میخوایم چطور بگذرونیم؟ و همین باعث میشه(نه در همه موارد) که بریم دنبال پول در اوردن و وقتی پول درستمون میاد اون ترس برطرف میشه و وقتی ترس رفت طمع میاد! طمع میگه زندگی دو روزه همین حالا استفاده کن(که البته به خودی خود بد هم نیست!) و باعث میشه بریم کل پول و بعضا با چک و بدیهی چیزایی رو تهیه کنیم و در نتیجه دوباره دست خالی بشیم و دوباره ترس و دوباره دنبال پول. این دور باطل تا زمان مرگ ادامه داره!
اینجا دقیقا جایی هست که این افراد میتونن با استفاده از قدرت پول دو تا از قویترین احساسات مارو در دست بگیرن و با کمک این احساسات زندگی مارو کنترل کنن. این دست نامرئی پول! و این نطقه هونجایی هست که ما به افسردگی افسارگسیخته این روزا افسون میشیم چون نمی‌تونیم هیچ وقت به تمام خواسته هامون برسیم!
یه جایی باید از این تله بیرون بیایم. حالا که فهمیدیم این تله چطور کار میکنه اینکه هرچی بیشتر میریم طرفش ترس و طمعمون بیشتر میشه و اینکه یه دفعه چشممون رو باز میکنیم میبینیم نصف بیشتر عمرمون گذشته و از زندگی هیچی نفهمیدیم. یه جایی باید از این تله خارج بشیم.
اینجاست که نظر من با نظر کتاب مخالف میشه!البته نه کاملا مخالف! طبق نظر کتاب راه حل خلاصی از این تله کنترل احساسات ترس و طمع هست و پس انداز کردن هست(که موافقم) ولی مجدد طبق نظر کتاب اگر بخوایم از این تله رها بشیم باید پول بیشتری در بیاریم که تا حدودی منطقیه ولی باز هم راه حل رهایی از تله پول را به خود پول گره زده!
به نظرم راه حلش اینه در هر شرایطی اول به خودمون توجه کنیم(که البته خود کتاب هم اینو میگه ولی با این اصطلاح: pay for yourself first یعنی اول برای خودت پرداخت کن یعنی حتی اینجا هم باز مسئله پول!)
اینکه میگم به خودت توجه کن منظورم این نیست که خودخواه باشیم منظورم اینه مهم از خودمون مگه چی هست؟ اینهمه کارو انجام میدیم برای کی؟ برای خودمون دیگه! پس باید «قناعت» را در خودمون رشد بدیم. قناعت میگه به همینی که داری راضی باش و برای بهترش تلاش کن(رضایت از شرایط حال حاضر کلید حل معماست)
اصلا از قدیم گفتن شکر نعمت نعمتت افزون کند. کفر نعمت از کفت بیرون کند.
راه حل بعدی(البته بعدی نمیشه گفت در واقع راه حل مکمل) رابط اجتماعی خودتون را گسترش بدید نمیگم صد تا رفیق داشته باشید نه یکی داشته باشید ولی یکی که بتونید روش حساب کنید. روابط خانوادگی را از یاد نبرید هیچ غریبه ای جای خانوادتون نمیاد. حتی بهترین دوستان و مهربان ترین افراد نمیتونن جای خانواده رو پر کنن. حواستون بهشون باشه.
نمیدونم چقدر با این حرفا موافق هستین ولی خوشحال میشم نظرتون را برام کامنت کنید. ممنون که تا اخر مطلب را خوندید
