اول از همه بگم. اگه دوست داری هنوز توی اینستاگرام بچرخی و درگیر بالا و پایین کردن پستهای مختلف مثل حواشی و درگیری فلان شاخ اینستاگرام با فلانی بشی، یا لایو جنجالی فلان خواننده رو ببینی، همینجا وقت خودت رو پسانداز کن؛ و برو اینستاگرام ببین چخبره؟!

وقتی سال 2012 یا 2013 که اینستاگرام تازه داشت توی ایران جون میگرفت. مردم ناکام از وایبر و ویچت یا لاین، کمکم در وجودشان، چیزی به نام شبکه اجتماعی و ارتباط با افرادی که شاید حتی نمیشناسیم دوباره شعلهور شد. یاهو 360 پاتوق گفتوگو همه انسانها در ایران نبود. در ضمن، برای چت کردن در سایتهای مختلف، نیازمند کامپیوتر بود که خب همه خانهها و شهرستانها، از این مزیت بهره نمیبردند.
از طرفی چیزی به نام گفتوگو و ارتباط بیشتر، زیر دهان بیشتر نوجوانان و جوانان مزه کرده بود. دیگر نیازی به کنار هم بودن برای ارسال عکس یا فیلم نیاز نبود. فیلتر شدن برنامههای مختلف در سال 92، شده بود تجربهای تلخ مانند فیسبوک. فیلتر شدن فیسبوک یه اتفاق بزرگ بود. زیرا دلیل قانعکنندهای برای آن وجود نداشت و فیلترینگ روابط انسانهای فعال در آن سایت را کاهش میداد. همه این شرایط را باید اینگونه دید که زندگی تعداد بسیار زیادی از مردم با بودن فیسبوک، عجین شده بود.
واژه ارتباط در سالهای بعد از یاهو 360، کمی متفاوت شده بود. عدهای را تنها با یک آیدی میشناختیم و هر روز به گپ و گفت با او میپرداختیم. یک عادت روزانه در زندگی ایجاد شده بود که باید امروز پیگیر دوستان این سایتها شد. بعضی از چترومها ادبیاتی و بعضی فقط جک و خنده بود.
تابوی صحبت دختر با پسر به صورت مکرر شکسته نشده بود اما گرمای تغییر را حس میکرد. دیگر نیازی نبود حتما گوشی همراه داشته باشید تا بتوانید با اساماس آن هم خیلی کم یا با صحبتهای تلفنی کوتاه از حال هم خبردار شوند.
زمان رو به جلو و گوشیهای مختلف هم همانقدر با پیشرفت تکنولوژی همراه شده بودند. سیستم عاملهای سیمبین، جاوا و خیلی کم اندروید به بازار آمده بودند. سن استفاده از تلفن همراه با شیب بسیار کم، رو به پایین بود. به صورت ارگانیک تجربههای چت کردن در سایتهای مختلف در مدرسهها و دانشگاهها بین دختران و پسران انتقال پیدا میکرد. همه منتظر بودن ببینند کلمه "چت کردن" چیست؟

تایید و تحسین شدن از خاصیتهایی هست که هر انسانی به آن اهمیت میدهد. در لاین و ویچت، چیزی به نام تایم لاین وجود داشت که در آن زمان فیسبوک این کلمه را به سایت خودش اضافه کرده بود. صفحهای که شما میتوانید پستهای منتشر شده افرادی که با آنها در ارتباط هستید را ببینید. نکته جالب اینجا بود که فقط دیدن مهم نبود. فاکتور لایک و کامنت در آن وجود داشت.
محتوای تولید شده یا کپی شده شما، نشانگر شخصیت شما بود. در فیسبوک یا برنامههای دیگر منتشر میشد و دیگران به منظور پسندیدن آن مطلب، آن را لایک میکردند. هیجان دیده شدن و تحسین شدن مانند منتظر ماندن برای جواب کنکور بود. مانند جواب مثبت برای چیزی که دوس داریم و بدانیم که دیگران هم با ما نظر یکسانی دارند.
پس از تایید، چیزی به نام کامنت با دوجبهه شروع شد. کامنت مثبت که اکثرا دوستان و آشنایان بودند و کامنت منفی که برای اکانتهای شخصی کارآمد نداشت. مانند کامنتهایی که امروزه به تعداد زیاد در زیر پستهای اینستاگرام مشاهده میکنیم.

هوش مصنوعی و الگوریتم باید برای کاربر نوشته شود. به چه دلیل؟ به این دلیل که هر چیزی که تو دوست داری رو بیشتر نشان دهد. من وقتی اولین بار فردی را میبینم، نمیتوانم دقیق تشخیص بدم که اون فدر چه سلیقهای دارد و حتی از بودن در این آب و هوا برای او خوشایند است یا نه.
بعد از رفت و آمد و به اشتراک گذاشته شدن نظر او با خودم، به او نزدیکتر میشوم. این دقیقا کاری است که اینستاگرام با ما میکند.
تمام کارهایی که در اینستاگرام انجام میدهیم، به جز چت کردن و تغییر تنظیمات برنامه، همگی 2 وظیفه کلی دارند:
1- ما را سرگرم کنند به هر دلیلی که خودمان به وجود آوردهایم (با فالو کردن افراد)
2- سلایق ما را به صورت اطلاعات مهم دریافت کنند
تا قبل از گستردگی جدی اکسپلور اینستاگرام، تا زمانی که پستهای فالووینگهایمان تکراری نمیشد، اسکرول میکردیم. بعد از آن به سادگی برنامه اینستاگرام را میبستیم. اگر شما هم جزوی از تیم اینستاگرام بودید، از این حرکت خوشحال نمیشدید و دوست داشتید که کاربر بیشتر در برنامه حضور داشته باشد.
دو راه بیشتر وجود به ذهن نمیرسد:
1- شما افراد بیشتری را فالو کنید تا عکسهای بیشتری ببینید. (پیشنهادهایی که برای فالو کردن به شما نشان میداد و هنوز هم میدهد)
2- راهی جدید برای بودن شما در برنامه ایجاد شود که سرگرمی ایجاد کند (اکسپلور)
تا قبل از گستردگی، کسی معنی و مفهوم اکسپلور را نمیشناخت و حتی درگیر آن نمیشد. بیشتر مردم درگیر لایک و کامنت بودند و فعالیت کسانی که فالو کرده بودند که Following activity نام داشت. این قسمت به دلیل استفاده کم کاربر حذف شد. این موضوع را هم میتوان یکی از عوامل قدرت اکسپلور دانست.
کم کم هوش مصنوعی اینستاگرام بر طبق الگوریتمها به سرعت پیشرفت کرد و چیزی به نام اکسپلور خودش را بیشتر از پیش، به صورت ارگانیک تبلیغ شد. در آمارها هم ورودی از اکسپلور تعریف شد و اختلاف فاحش ورودی در مقایسه با هشتگ کاملا نمایان بود.
طولی نکشید که اکسپلور تبدیل به جایی برای گذران وقت و از همه مهمتر، جایی که هیچوقت پستها تمام نمیشود. مزیت اکسپلور این بود که شما بر طبق رفتار خود، پستهایی که لایک کردید، هشتگهایی که بیشتر مورد پسند شما هستند و پیجهایی که جستجو کردهاید، به شما پستهای مختلف را نشان میداد.
در اینجا اگر شما صاحب پیج باشید، باید با کاور چشمگیر و محتوای مناسب، نرخ کلیک کاربر روی پست خود را بالا ببرید. اگر هم کاربر عادی باشید، میتوانید ساعتها در اینستاگرام اسکرول کنید و سرگرم شوید. هر پست که زمان ویدیو آن تمام شود، به صورت خودکار، پست بعدی را به شما نشان میدهد.
حال میتوانید بدون بالا بردن فالووینگ و آشنایی با افراد جدید، در اپلیکیشن اینستاگرام بمانید.
دیروز افراد بدون هیچ توجهی به اکسپلور، فقط فید خود را نگاه میکردند. اما امروز بدون هیچ توجهی به فید، فقط در اکسپلور به دنبال پست مورد علاقه خود میگردند.
اکسپلور تبدیل به مکانی برای استراحت فکر شدهاست. بعد از انجام کار یا خستگی، ترجیح میدهیم برای استراحت فکر، چند دقیقه را در اکسپلور اینستاگرام بگذرانیم که بعد از یک ساعت میبینیم این استراحت تبدیل به وظیفه شدهاست که باید همه پستها را ببینیم.
هوش مصنوعی خوبه اما همیشه نه!!
گاهی اوقات ما رفتار خودمون باعث گمراهی هوش مصنوعی میشیم و بهش آمار بد میدیم. ما شاید دوست داشته باشیم که اوقات مختلفی را به اینستاگرام اختصاص دهیم اما نه آن مدلی که اینستاگرام میخواهد. اگر بدون هیچ دغدغهای هستیم و صرفا تمام روز را میتوانیم در تخت خواب خود بگذرانیم، اسکرول کردن مکرر در اینستاگرام بهترین تفریح بدون خطر است. اما شما اینطور نیستید!!
بعضی اوقات اشتباها ما پیجها یا هشتگهایی را سرچ میکنیم که صرفا برای حس کاوشگری و کنجکاوی است و نمیخواهیم از حواشی زرد موجود عقب بمانیم. این رفتار ما در اینستاگرام بعد از تکرار و کنجکاوی بیشتر، در اطلاعات کاربری ما ثبت میشود. اینگونه میشود که وقتی اکسپلور خود را باز میکنید، فقط میشود حواشی فلان بازیگر یا فلان اینفلوئنسر که میتواند ساعتهای شما را هدر دهد.
همیشه وقت هم نه. ما از شبکههای اجتماعی برای سرگرمی و همچنان ارتقای دانش خودمون میتونیم استفاده کنیم. سرگرمی بد نیست اما همیشگیش میتونه عادت بدی از خوشگذرونی همیشگی را به مغز عادت بدهد.
حالا اگر دوست داری وقتی وارد اکسپلور میشی، همونی باشه که خودت هستی، این مراحل را دنبال کن.
1- اکسپلور خودت رو باز کن

2- پستی که ترجیح میدی دیگه نیبینی رو باز کن و گوشه سمت راست، روی سه نقطه بزن

3- گزینه not interested رو انتخاب کن تا اینستاگرام از همه نظر (موضوع پیج و هشتگ) متوجه بشه که مورد علاقه تو نیست.

4- یه پیام بهت نشون میده که میگه این پست رو مخفی میکنه و کمتر این نوع پست رو به شما نشون میده.

اگر نه که برگردید به صفحه اینستاگرام و همونطور که مشاهده میکنید، اون پست رو هنوز به شما بر طبق پیامی که قبل به شما داده بود، مخفی کرده. صفحه اکسپلور رو رفرش کنید و میبینید که اون پست کاملا حذف شده.

چندبار این کار را انجاد بدید، به طور کامل اکسپلورتون همون مدلی میشه که شما دوست دارید.
به این غذاها نگاه نکنید، من پاکسازی کردم، نمیدونم اینهمه غذا از کجا اومده :)))