ویرگول
ورودثبت نام
MohammadReza Rahmatzadeh
MohammadReza Rahmatzadeh
MohammadReza Rahmatzadeh
MohammadReza Rahmatzadeh
خواندن ۴ دقیقه·۶ سال پیش

خلاصه کتاب Pragmatic Progerammer. درس 4

درس 4: سوپ سنگ و قورباغه آبپز (Stone Soup and Boiled Frog)

سه سرباز خسته و گرسنه که از جنگ برمیگشتن تو مسیر ی روستایی رو میبینن و به امید اینکه ی وعده غذایی بخورن میرن اونجا، اما وقتی اونجا میرسن با درب های بسته مواجه میشن ☹. بعد از سالها جنگ روستاییها با کمبود آذوغه مواجه بودن و ظاهرا هرکی چی داشت برای خودش قایم کرده بود.

سربازا یک قابلمه و آتیش دست و پا کردنو آب جوش درست کردنو سه تا تیکه سنگم انداختن توش، در همین حال روستاییا متعجب از خونه هاشون بیرون میومدند و تماشا میکردن.

سربازا بهش میگفتن: سوپ سنگ، روستایی میپرسیدن تمام چیزی که ریختین توش سنگه؟ سربازا میگفتن بله همینطوره. چند دقیقه بعد یکی گفت این با چند تا هویچ خوشمزه تر میشه و رفت چند تا هویچ از احتکاری که کرده بود اورد و ریختن توی سوپ، چند دقیقه بعد یکی دیگه چند تا سیب زمینی اورد، ساعتی بعد سربازا مشغول به جا انداختن سوپی بودن که مواد غذاییش از رسپی سوپ های معمولی هم بیشتر بود، هر لحظه یکی از روستاییا با مقداری از احتکارش میومد و شارژ میکرد سوپو. سربازا سنگارو خارج کردن، و در آخر نشستن با کل روستا، از بهترین وعده غذایی که تک تک شون، شاید تو چند ماه اخیر خورده بودن لذت بردن.

توی داستان سوپ سنگ درسهای ریز وجود داره: روستاییا توسط سربازا تریک و فریب خوردن، سربازا از اونا استفاده کردن تا به غذا برسن اما مهمتر از اون سربازا نقش کاتالیزورو بازی کردن، باعث شدن روستاییا دور هم جمع بشن و چیزی که توی تنهایی بهش نمیرسیدن رو محقق کردن، در نهایت برای همه برد بود.

ما باید سعی کنیم نقش سربازا رو بازی کنیم.

گاهی اوقات شما میدونید چی میخاید و اون چگونه باید انجام بشه انگار کل سیستمو از قبل تصور کردید و توی ذهنتون دارید ولی توی اجرا از گرفتن مجوز بگیر تا متقاعد کردن سازمان ها، جوین کردن سرمایه، گارد گیری افراد در اختیار قراردادن ریسورس ها(علمی و مالی) میاد وسط. به این وضع "خستگی استارت اپ" هم میگن.

دقیقا این اون زمانیه که باید چند تا سنگ در بیاریم...

تا حد توانمون باید بسازیم و توسعه بدیم، بعد به مردم نشونش بدید، بزارید حیرت زده بشن و اونجاست که یکی سر و کلش پیدا میشه که بگه : "اگر اینجاشو اینجوری کنیم بهتر میشه و ..." اهمیت ندید و بزارید برگردن و ازتون بخان که روی پروژه کار بکنن و توسعه اش بدن. مردم همیشه اینو ساده تر میبینن که به یک موفقیت در مسیر جوین بشن تا اینکه خودشون بخان از 0 شروع کنن. دیدتون از اینده محصولو باهاشون شیر کنید و قطعا دور شما جمع خاهند شد.

در کنار درسهایی که از داستان سوپ سنگ گفتیم، راجع به گول خوردن روستایی ها و تریک شدنشون و نهایت برد جمعی. یک نکته مهم دیگه تمرکز مستقیم روی یک چیز بود اون هم سنگ ها، توی اون لحظه اونا فقط به سنگ ها فکر میکردن و نه چیز دیگه ای و ماهم توی کارمون دچارش میشیم هر روز چیزهای مختلفی در مورد پروژه روی ما میخزن و ما کل فکر و ذکرمون در لحظه میشه حل اون یا رسوندن فیچر خاصی.

پروژه ها خیلی آروم و لغزنده از دست خارج میشن، خیلی از مشکلات نرم افزارها از منشا های کوچیک تولید میشن، اکثر پروژه ها یک روز ممکنه به نقطه شلوغی و کارهای مضاعف میرسن، سیستم ها خیلی اسموز دور میشن از اهداف اولیه شون، فیچر به فیچر ، پچ بعد پچ که به کدشون وارد میشه. زیاد شدن مشکلات کوچیک جمع میشه و پروژه و تیم رو در هم میشکنه.

تصویر بزرگو بخاطر داشته باش (Remember the Big Picture)

اینکه اهداف اصلی و کلیت پروژه بابت چی بوده و به چی میخاد برسه این تصویر بزرگه که باید مرورش کنیم تا مشکلات کوچیک ما رو به بیراهه نبره.

اگر یک قورباغه رو بندازی توی یک ظرف آب جوش، فورا بیرون میپره تا خودشو نجات بده. ولی اگر همون قورباغه رو توی آب سرد بزاری و روی شعله کم بزاریش اون طفلی متوجه زیاد شدن حرارت نمیشه و با همون فرمون میمیره و پخته میشه.

حواستون باشه این نکته غورباقه با پنجره شکسته درس قبل فرق میکنه:

توی پنجره شکسته یا انتروپی نرم افزار، مردم نمیخان که کاری انجام بدن چون فکر میکنن کسی اهمیت نمیده ولی توی کیس غورباقه، اون اصلا متوجه تغییرات مخرب نمیشه تا در نهایت میسوزه و پخته میشه.

مثل قورباغه نباشیم و همیشه یک دید و تصویر بزرگ از پروژه رو جلوی چشامون داشته باشیم در عین حال که باید تمام جزئیات پیرامونمونو رصد کنیم، نه فقط مواردی که خودمون باهاش سر و کله میزنیم.

درس های مرتبط: 1,38
منبع کانال تلگرامی : https://t.me/pragmaticprogrammer_fa

programmer
۷
۰
MohammadReza Rahmatzadeh
MohammadReza Rahmatzadeh
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید