
از وقتی که تصمیم گرفتهام آنچه از کتابها میآموزم را در بلاگ خودم در اینستاگرام قرار دهم، سعی کردم چند پست نیز از کتاب روان درمانی اگزیستانسیال بگذارم. اما به علت حجیم بودن کتاب و البته زیاد بودن آموزههای آن، چند پست اینستاگرام هرگز حق مطلب را ادا نخواهند کرد. همچنین خلاصه کردن کل کتاب نیز از نظر من کاری بسیار مهم و پرزحمت خواهد بود. با وجود این دلم نمیآید که آنچه از این کتاب یاد گرفتهام را با دیگران در میان نگذارم. صادقانه بگویم که انجام این کار برای خودم هم خوب است: آموختههایم جایی مکتوب میشوند و بعدا میتوانم باز هم بخوانمشان.

هرچند خودم هنوز کتاب را تمام نکردهام؛ به این نتیجه رسیدم که تمامی افراد باید این کتاب را بخوانند. اما بسیاری از آنها زمان و یا حوصله کافی برای انجام این کار را ندارند. در نتیجه تصمیم گرفتم در یک سری مطالب، به برخی از نکاتی که از کتاب روان درمانی اگزیستانسیال آموختهام اشاره کنم.
این مطالب قرار نیست خلاصهای از این کتاب باشند و هرگز جای خواندن کتاب را نخواهند گرفت. همچنین از آنجایی که این موارد از دید من بیان می شوند ممکن است دچار اشکالاتی باشند و اگرچه میتوانند مفید واقع شوند؛ اما همچنان پیشنهاد من خواندن خود کتاب است. امیدوارم مطالبی که درباره این کتاب مینویسم برایتان مفید باشد و به خواندن کتاب نیز ترغیب شوید.

در بخش اول کتاب روان درمانی اگزیستانسیال ، به طور مفصل به مرگ و ترس از آن پرداخته شده است. با خواندن این بخش دریافتم که بسیاری از ما از مرگ میترسیم و ترس از مرگ را پشت استرسها و ترسهای دیگر مخفی کردهایم. اما در این مطلب میخواهم تنها درباره ارزش ترس از مرگ صحبت کنم. ترسی که اگر درست بهکار گرفته شود، ما را وادار میکند از زندگی استفاده بیشتری داشته باشیم و لذت بیشتری ببریم.
در برخی از موارد، موقعیتهایی برای افراد رخ میدهند که سبب میشوند از درون تکان خورده و به زندگی خود بیشتر فکر کنند. در واقع این موقعیتها، فرد را در وضعیت مواجهه با مرگ قرار داده و به این ترتیب ارزش زندگی را به وی میشناسانند.
«وقتی مرگ انکار شود، زندگی کوچک میشود و نقصان مییابد» از متن کتاب

در واقع هنگامی که به مرگ فکر کنیم، میتوانیم شیوه اصیلتر زندگی را تجربه کرده و لذت زیستن برایمان افزایش مییابد. جالب است بدانید که مصاحبه با شش نفر از ده نفری که اقدام به خودکشی کرده و زنده ماندهاند، نشان داده است که دیدگاه این افراد به زندگی، پس از این اقدام، متحول شده است. در واقع این افراد احساس میکنند زندگی آنها معنیدارتر شده و هدفی تازه برای زنده بودن دارند.

نویسنده کتاب روان درمانی اگزیستانسیال یا همان آروین یالوم، اشاره میکند که سالها تجربه کار با بیماران سرطانی لاعلاج را داشته است. وی میگوید این افراد تحولات درونی زیادی را گزارش میدهند؛ برای مثال:
· ناچیز شمردن مسائل کم اهمیت
· انجام ندادن کارهایی که دوست ندارند
· ارتباط عمیقتر با عزیزان
· کمتر شدن ترسهای بین فردی؛ مانند نگرانی از بابت طرد شدن
· افزایش درصد زندگی در زمان حال به جای موکول کردن آن به زمان دیگری مانند بازنشستگی
...«اگرچه نفس مرگ نابودمان میکند، اندیشه مرگ نجاتمان میدهد. شناخت مرگ، شوق زندگی میآورد، در دید انسان نسبت به زندگی تغییر بنیادین ایجاد میکند و زندگی فرد را از مرتبهای که مشخصهاش وانمود سازی، بیدغدغگی و اضطرابهای پیشپاافتاده است، به مرتبه اصیلتر رهنمون میسازد. ...» از متن کتاب
همانطور که در این کتاب اشاره شده است، پس از اتفاقات ناگواری مانند تصادفهای وحشتناک -که میتوانستند منجر به مرگ شوند- و در واقع پس از بروز هر حادثهای که فرد را در مواجهه با مرگ قرار میدهد، افراد قدر زندگی خود را بیشتر دانسته و زندگی خود را بهبود میبخشند.
چیزهایی که از کتابهای دیگر آموختهام را در بلاگ اینستاگرامم بخوانید.

به عبارت دیگر، اگر بخواهیم سطح زندگی خود را ارتقا داده و رشد فردی داشته باشیم؛ شاید خوب باشد کمی به مرگ کنیم. زیرا فکر کردن به اینکه در پایان همه ما محکوم به مرگ هستیم، باعث میشود بیشتر از زمان حال استفاده کنیم.
با وجود این که به نظر میرسد این مطلب کمی تلخ باشد، اما اگر عمیقاً به مرگ فکر کنید منظور من را بهتر متوجه خواهید شد. امیدوارم که همه شما از عمری طولانی و سرشار از اتفاقات خوشایند و ارزشمند برخوردار باشید. لطفاً نظر خود را درباره این مطلب بیان کنید و بگویید که آیا دوست دارید درباره سایر بخشهای کتاب روان درمانی اگزیستانسیال هم بنویسم یا خیر.
از زمانی که برای خواندن این مطلب اختصاص دادید، ممنونم.