گاهی

گاهی باید نشست...

باید نفس را بالا برد و پايين نياورد...

باید گریه کرد و سر بر شانه خالی هیچ احدی نگذاشت...

گاهی باید سکوت کرد و با آدم درون آینه قهر کرد...

باید حرف هایش را شنید و دم نزد...

باید چشم بست به روی ههمه رفته ها،گذشته ها،تمام شده ها...

گاهی باید به پشتی خانه قدیمی مادربزرگ تکیه کرد...

باید رادیو را روشن کرد و فقط شنید...

باید چشم های آبی پدربزرگ را نادیده گرفت...

گاهی باید نوشت...

باید احساسات را با کلمات قاب کرد!

"مها"