
با موضوع و اسم"پلاک صفر" دو متن نوشتم.هر دو رو با هم منتشر می کنم.
روزی دیگر در میان روز های دیگر...روزی آشفته در کنار آشفته بازار زندگی من...روزی روشن پس از شب های تاریک دنیای من...چاره ای نیست..باید از روی تخت بلند شوم،و امروز را هم شروع کنم...
قدم هایم را مثل همیشه یکی پس از دیگری جلو می برم..باید از شهر دلم،خیابان حسم و کوچه امروز عبور کنم..خانه های کوتاه و بلند را در دست بگیرم و ترمز را فشار دهم..این اولین قدم برای تمام شدن است..
ترمز حرکت...حرکت خون..حرکت قلب و...جلوی یک پایان بزرگ ایستادم..جلوی پلاک صفر خانه ی اتمام..نقطه اتمام همه چیز..نقطه ای در پس تمام نقطه های شروع..این پایان این شهر است در این کوچه..و این اصلا پایان خوبی نیست...
***
این آخر نیست،است...
پایان همه ی این ها..اتمام تداعی ذهن ما..در شبانگاهی چنین دلتنگ...
و این راه برگشت به خانه سرانجام است...خانه ی کوچک و خالی انتهای خیابان..
اتمام آرزو های یک بغض..بغضی که هست...بغضی که با هست و نیست این و آن کاری ندارد...مربوط می شود به واقعیت...به چشم های من...به اتفاق های زندگی واقعی من...
و این راه دارد به آخر می رسد...به انتهای خیابان...به پلاک صفر
و هنوز کسی مرا به اتمام نرسانده...
"مها"