
اتفاق که از خشم من بیوفتد،هزار تکه می شود...
می رشد به انتحاری...
چیزی که عارفانه از سقوط بالا می رود...تجسم ترجمه بی کلام مرگ به زبان پرواز...
یک طرح عاشقانه ی بکر...به شیوه ی خون...
این است خشم من..
یک پلان آهسته از آخرین انفجار یک جنگ...
آنقدر آرام که خود را فراموش کنی...
آنقدر بی رحم تا هویت ات را بیندازی گردن یک مشت کلمه...
تا سنگین ترین موج انفجار پرتابت کند به تیتراژ پایانی...
انگار این ها نبض ثانیه را کند می کنند..این لحظه های خشمگین تمام فرات را هم به خودشان دهیم،باز هم تشنه اند...
زمان ایستاد...خلع سلاح می شوم...نه..
من همیشه سلاحم را به همراه دارم.آری،من در هنگام عصبانیت مسلحم!مسلح به مرگبار ترین سلاح جهان:
سکوت...!
"مها"
برداشتی آزاد از دفتر شعر گنجشک کبوتر است یاکریم؟ (الهه اذکاری)