در دنیای غریبی زندگی می کنیم. همین یک جمله کافی است و البته کافی نیست. باید بلد بود آن را شرح و بسط داد. چون از ویژگی های همین دنیای عجیب این است که اگر چیزی را که به خودی خود کافی است شرح و بسط ندهی بی معنا جلوه خواهد کرد و هیچ کس آن را نخواهد فهمید. اما چگونه می توانیم جهانی را که در آن هستیم یا زندگی می کنیم به گونه ای رضایت بخش توصیف کنیم؟