قلی خان یادتونه؟ همون که هزار تا قافله ر لخت کرده بود بعد خواست یکی ر سالم برسونه نتونست جونش در رفت. منم بعد این همه کتاب خوندن خواستم یه چیزی در مورد یکیش بنویسم یک هفتهس دارم جون میکنم.
از کالوینو که نویسندهی کمدیهای کیهانیه قبلن (بارون درخت نشین) ر خونده بودم که پایانش ر دوست نداشتم و (مورچه آرژانتینی) که خیلی وقت پیش خونده بودم و یادمه حوصلهسربر بود و (ویکنت شقهشده) که خیلی دوست داشتمش. (شوالیه ناموجود) و (کلاغ آخر از همه میرسد) ر هم قراره بخونم.
این مجموعه داستان کمدیها هم خوب بود. یه چن تاشون ر بیشتر دوست داشتم.
1- فاصلهی ماه
قدیما ماه خیلی نزدیک زمین بود نردبون میذاشتن میرفتن روش شیر میآوردن.
«خب، ممکن است بپرسید ما اصلا برای چه میرفتیم روی ماه، برایتان توضیح میدهم. با یک قاشق بزرگ و یک سطل میرفتیم که شیر جمع کنیم.»
اما نمیدونن که به مرور زمان فاصلهی ماه با زمین داره بیشتر میشه
2- همه در یک نقطه
«یک انفجار راستین عشق همگانی، در یک لحظه مفهوم فضا و خود فضا را آغاز کرد، و جاذبهی جهانی را، و جهان جاذب را ، و میلیاردها میلیارد خورشید را، و سیارهها و مزارع گندم و خانمهای ph(i)Nk. را که در قارههای مختلف سیارهها پراکنده شدند و با دستهای آغشته به آرد و روغن خمیر را ورز دادند _ و او در همان لحظه گم شد_ و ما را که در سوگش نشستهایم.
3- بدون رنگ
زمین قبل از اینکه اتمسفر داشته باشه خاکستری بود،
«و با اندوه و ترس فهمیدم که من اینجا ماندهام، و دیگر هیچوقت نخواهم توانست از آن جرقههای طلایی و نقرهای فرار کنم، از آن ابرهای کوچکی که از آبی کمرنگ به صورتی بدل میشدند، آن برگهای سبزی که هر پاییز زرد میشدند، و دنیای بیعیب و نقص Ayl برای همیشه گم شده است.»
4- دایناسورها
«از آخرین باری که یک دایناسور کوچک به این کمال و اینقدر سرشار از وجود دایناسوری خود و اینقدر بیخبر از معنای کلمهی «دایناسور» دیده بودم چه مدت میگذشت؟»
(بازیهای بیپایان) و (دایی آبزی) و (چهقدر شرط میبندی؟) هم خوب بودن.
انیمیشن فاصلهی ماه: نوشتههای یکی دو نفر ر که خوندم ندیدم اینو گذاشته باشن اگه ندیدید ببینید جالبه.
ساعت سه صبح سی و یکم فروردینه و نمیدونم آیا اصلن 500 کلمه شد یا اصلن برای چالش قبول میشه یا نه اما به نظر خودم برای کسی که از نوشتن بدش میاد همین بسه دیگه.