
🧭 کولهام را برمیدارم و به سوی جادهای ناشناخته گام برمیدارم؛ نسیم خنکی که از دوردستها میوزد، نوید ماجراجویی تازهای را میدهد، هر قدم، قصهای از طبیعت را روایت میکند و من، همچون برگ پاییزی، در این سفر بیپایان به دنبال کشف ناشناختههایم.
جاده، با پیچ و خمهایش، مرا به دنیایی دیگر میبرد؛ جایی که آسمان و زمین به هم میرسند و لحظهها از جنس جاودانگی میشوند.
در این سفر، کولهبارم نه تنها از وسایل، که از آرزوها و رویاهایم پر است. هر بار که نفسی تازه میکنم، گویی گوشهای از این جهان بیکران را لمس میکنم و در هر لحظه، خود را دوباره مییابم.
نویسنده: مصطفی ارشد