ویرگول
ورودثبت نام
مصطفی ارشد
مصطفی ارشد* نویسنده و شاعر * صاحب کتاب‌های : شاعرانه‌ی عشق - اناردون – داستان‌های زیرپوستی - عشق، قرنطینه، مرگ و چندین اثر مشترک دیگر در نشرهای مختلف داستان‌نویس اجتماعی و طنز http://www.mostafaarshad.ir/
مصطفی ارشد
مصطفی ارشد
خواندن ۲ دقیقه·۶ سال پیش

مـریخ نـوپـا

بعد از ۸۰ سال، توسعه علمی و فناوری در زمین باعث شد که انسان فراتر از زمین پیش برود. برای اکتشافات متعدد در فضای خارج از زمین، کارهای زیادی انجام دادند. زمان کشف و بررسی سیاره مریخ، یک فضاپیمای غول پیکر و مجهزی به نام استارکوپین۷، به خارج از جو پرتاب کردند و بعد از سه سال سفر طولانی در فضا، سرانجام به مریخ رسید. اما به دلیل وضعیت وخیم هوا و طوفان‌های گریزان، استارکوپین۷، در مریخ سقوط کرد. در این سال‌های گذشته، فضانوردهای زیادی در سیارات سقوط کردند و عملیات‌شان با انتظارهای چندین ماه، ناکام مانده است.

پرتاب استارکوپین۷ و سقوط آن فقط برای نجات دو نفر بود، آدامز و آنجلا مریخ‌نوردهایی بودند که ۵ سال پیش در محاصره طوفان‌های شن، گرفتار شدند. تنها یک راه مخابره‌ای ضعیف با هم‌نسل‌شان در زمین داشتند. آدامز و آنجلا، در آن واقعه به شدت آسیب دیدند و زخمی شدند.

از آنجا که فضاپیمایشان جی‌کارتو۱۱، آسیب دیده بود، نمی‌توانستند به زمین برگردند و فقط تنها یک راه ارتباطی با زمین داشتند تا شرایطشان را بازگو کنند. حالا ۴ سال صبر کردند که نیروی کمکی برسد، که آن هم اینگونه ساقط شد. دیگر با این اتفاق و شانسی که به آنها پشت کرده بود، منتظر معجزه در مریخ بودند. این چند سال را به سختی با دستگاه‌های اکسیژن و غذاهایی باقیمانده در جی‌کارتو۱۱،  گذراندند و حالا چه آینده‌ای در انتظارشان است را نمی‌دانستند.

حالا مجبور بودند که برای یافتن غذا، مریخ‌نوردی کنند تا شاید موجوداتی زنده پیدا کنند و آنها را شکار کنند و بخوردند. پس از روزها سفر در مریخ که قدم زدن در آن به راحتی زمین نبود، به کوهی عظیم رسیدند که نشانه‌هایی از غار در دل آن دیده می‌شد.

بعد از رسیدن به غار، چشمه‌های دیدند که مایعاتی شبیه به آب از لابه‌لای سنگ‌های تیز و مخوف، به هر طرفی سرایز می‌شدند. درختانی عجیب و غریب که هیچ شباهتی به درختان موجود در زمین نداشتند، برای خوردن آن مایع شبیه به آب، هراس داشتند. اما از طرفی دستگاه‌های آزمایش‌شان، درون فضاپیما کاملا آسیب دیده بود.

با شک و تردید، مقداری از آن آب را می‌نوشند. اما طعم آب متفاوت بود و به همدیگر نگاه کردند و بی‌توجه به عاقبت آن تند‌تند نوشیدند.

کف غار دراز کشیدند، به سقف تاریکی که گاهی رگه‌هایی از شفق از آنجا می‌گذشت، خیره شده بودند.

تصمیم گرفتند به انتهای غار بروند که شاید غذا یا خوراکی پیدا کنند. دیگر شک‌شان به یقین مبدل شد که در مریخ، می‌تواند به مکانی برای ادامه زندگی، تبدیل شود.

مدت‌ها درون به غارنوردی، کسب اطلاعات و تحقیقات شفاهی پرداختند. تا از ادامه حیات در مریخ مطمئن باشند.

آنها چندین ماه را با زندگی کردن در غارهای مریخ، با خوردن گیاهان و نوشیدن آن مایع که دیگر به آن آب می‌گفتند، سپری کردند و توانستند با اتصال قطعات سالم در فضاپیماهای آسیب دیده جی‌کارتو۱۱ و استارکوپین۷، با زمین ارتباط برقرار کنند و با ارائه تحقیقات جدید، درخواست کمک کردند.

چند سالی گذشت و معجزه در مریخ به واقعیت پیوست و زمینی‌ها به عنوان بیگانان جدید به مریخ رسیدند. با ساخت و ساز‌های جدید و فناوری‌های پیشرفته، مریخ را به محل اسکان جدیدی تبدیل کردند.


#پیک زمین

پیکِ زمین

#طبیعت


من را در " باورهای یک نویسنده " دنبال کنید

http://www.mostafaarshad.ir/

پیک زمینپیک زمین
۲۴
۴
مصطفی ارشد
مصطفی ارشد
* نویسنده و شاعر * صاحب کتاب‌های : شاعرانه‌ی عشق - اناردون – داستان‌های زیرپوستی - عشق، قرنطینه، مرگ و چندین اثر مشترک دیگر در نشرهای مختلف داستان‌نویس اجتماعی و طنز http://www.mostafaarshad.ir/
شاید از این پست‌ها خوشتان بیاید